Αυτός λοιπόν είναι ο αντιπολιτευτικός σας λόγος;

Τελευταίες μέρες του Οχτώβρη, δημοσιεύτηκε στα καριώτικα μέσα ενημέρωσης και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μια λιτή ανακοίνωση του Δήμου Ικαρίας. «Κάλεσμα συλλόγων και κατοίκων της περιοχής Ραχών την Κυριακή 4 Νοέμβρη, για εθελοντικό καθαρισμό της περιοχής γύρω από τον ΧΑΔΑ Ραχών»

Είχε προηγηθεί κάλεσμα-συζήτηση με πρωτοβουλία του Πολιτιστικού Συλλόγου Προεσπέρας, σχετικά με το οξύ πρόβλημα που είχε ανακύψει και που έπρεπε να αντιμετωπιστεί άμεσα.

Η σχετική συζήτηση δημοσιεύτηκε ηχογραφημένη χάρη στην ακούραστη προσπάθεια της Ικαριακής Ραδιοφωνίας και είναι εύκολα προσβάσιμη σε όσους και όσες ενδιαφέρονται γύρω από το ποιοι συμμετείχαν, τι λέχθηκε εκεί και σε τι συμπεράσματα κατέληξαν. Δεν έχει λοιπόν νόημα να επεκταθώ περισότερο. Άλλωστε δεν είναι αυτό το ζητούμενο εδώ, σε αυτό το κείμενο.

Εκείνο που παρουσίασε  «ειδικό» ενδιαφέρον είναι ότι, σε αναδημοσίευση του «καλέσματος» σε καριώτικη σελίδα των ΜΚΔ, την αμέσως επόμενη μέρα, εμφανίστηκε σχολιασμός σχεδόν δεκαπλάσιος σε μέγεθος από την αρχική ανάρτηση!... Τι άραγε είχε κάνει το σχολιογράφο να «μυγιαστεί» σε τέτοιο βαθμό;

Πρώτη παρατήρηση που βγαίνει μελετώντας ένα κάκιστο νοηματικά και γλωσσικά κείμενο, είναι ότι δεν υπάρχει η παραμικρή αναφορά στον ΧΑΔΑ Ραχών, στην προϊστορία του και το σοβαρό πρόβλημα που έχει ανακύψει. Ούτε βέβαια υπάρχει αναφορά στη σχετική συζήτηση φορέων και κατοίκων. Εκείνο που βγαίνει, είναι το μένος του για την απόφαση του Δήμου να καλέσει τους κατοίκους να συμμετέχουν εθελοντικά με συζήτηση και δράσεις συνεργασίας για την αντιμετώπισή του… Κι εκεί αρχίζει το πανηγύρι των ad hominem” χαρακτηρισμών:

«…υποκριτικες ΄΄πρωτοβουλιες΄΄ …κακογουστη φάρσα… ο ΄΄θυτης΄΄ καλει το ΄΄θυμα΄΄ των πολιτικων του… προκλητικές....

…προβαλλει ενα ΄΄φιλοοικολογικο ΄΄προφιλ… να προσελκυσει ψηφοφορους του οικολογικου χωρου....

…ανιδεοι “ερασιτεχνες” …΄΄κωφά ΄΄ προσωπα

…βλεπουν (τα απορρίματα) για θέσεις συμβασιούχων… κομματικη ΄΄συντεχνια''… ψηφοθηρικες ΄΄ανταποδώσεις'' ... συγκεκριμένα πρόσωπα συμβασιουχων ....προσωπικό κερδος τους… τα καυσιμα πληρωναν οι δημοτες…

…υποκριτες κομματικοι αιρετοί… επικουρικές κομματικές εκφάνσεις…

…΄΄χαμηλή βιοποικιλοτητα του Ικαριακου κομματικου οικοσυστηματος

Ακολουθεί ένα γενικόλογο «λογίδριο» "οικολογικού προσανατολισμού" που θυμίζει παραινέσεις μητροπολίτου από άμβωνος προς μαθητές κατηχητικού περί …χριστιανικής ηθικής. Που φυσικά είναι σχεδόν αδύνατο να συνδεθεί έστω και έμμεσα με όσα πρακτικά βήματα έχουν γίνει μέχρι τώρα για τη διαχείριση απορριμμάτων στο νησί μας και οπωσδήποτε δεν έχει σχέση με τον ΧΑΔΑ Ραχών.

Τον οχετό των συκοφαντικών και υποτιμητικών αυτών χαρακτηρισμών συνοδεύει ένα συνονθύλευμα από κατηγορίες κουτσομπολίστικου τύπου, χωρίς στοιχεία που είμαι βέβαιος ότι έχουν ήδη απαντηθεί και δεν θα ασχοληθώ εδώ περισσότερο. Άλλωστε, ο τρόπος με τον οποίο ο σχολιογράφος προσπερνά το θέμα της ανακοίνωσης για τον ΧΑΔΑ Ραχών, αλλά και της όλης ιστορίας σχετικά με την προώθηση του ΧΥΤΥ Ικαρίας, δείχνει κάποιον που δεν ενδιαφέρεται αν θα ακουστούν αλήθειες ή ψέματα. Το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να περάσει στον αναγνώστη την από πριν σχεδιασμένη στο μυαλό του εικόνα μιας διοίκησης του δήμου, «ανίκανης, διεφθαρμένης, κομματικά συντεχνιακής», που προσπαθεί να εκμαιεύσει ψηφοφόρους, εξαπατώντας τους μέσα από ένα κάλεσμα για το εθελοντικό καθάρισμα ρεμάτων, γύρω από έναν ,,,χαδα»!...

Και αν ο ισχυρισμός του παρουσιάζει λογικά κενά, δεν έχει κανένα απολύτως ηθικό πρόβλημα να προσθέσει μία ακόμη συκοφαντική τερατολογία:

Ότι ο Δήμος Ικαρίας έχει δήθεν πληρώσει πρόστιμο για τη διαχείριση των σκουπιδιών! Προφανώς δεν έχει λάβει υπόψη του τη σχετική αναφορά του αντιδημάρχου στη σύσκεψη των Ραχών. Ούτε και γνωρίζει ότι κανείς από τις δεκάδες δήμους πανελλαδικά (η Ικαρία αποτελεί απλή (παρονυχίδα) για τις παράνομες χωματερές των οποίων πληρώνονται πρόστιμα, δεν έχει πληρώσει ούτε ένα ευρώ μέχρι σήμερα. Ούτε και γνωρίζει δήλωση του Υπουργού Τσιρώνη από το 2015 σύμφωνα με την οποία κανένας δήμος που δεν ευθύνεται για καθυστερήσεις στη δημιουργία ΧΥΤΑ ή ΧΥΤΥ λόγω ενστάσεων και προσφυγών δεν θα πληρώσει τα πρόστιμα.

Ψέμα εν αφελεία; Εν τρικυμία κρανίω; Ή μήπως σκόπιμο;

Τον άγνωστο αυτόν κάτοχο του συγκεκριμένου προφίλ δεν τον ενδιαφέρει έτσι κι αλλιώς. Εφαρμόζοντας τη ρήση «φωνάζει ο κλέφτης να φοβηθεί ο νοικοκύρης», και κρίνοντας εξ ιδίων τα αλλότρια, τα δικά του σχέδια αποπροσανατολισμού του κόσμου, τα αποδίδει με θρασύτητα στους αντιπάλους του.

Κι εκεί που ετοιμάζεσαι να κλείσεις το θέμα, σαν ανάξιο οποιασδήποτε απάντησης, και αναρωτιέσαι, μήπως έχασες το χρόνο σου τζάμπα,

Να σου και πλακώνει το …βαρύ πυροβολικό!...

Δυο μέρες μετά, κι ενώ ο καθαρισμός των εκτός χωματερής χώρων και ρεμάτων στο «Αργιουλάκι» Ραχών, έχει ήδη προχωρήσει, δημοσιεύεται και νέο σχόλιο με τη μορφή ενυπόγραφου άρθρου. Η συγγραφέας, γνωστή και μη εξαιρετέα, ποντάρει από την αρχή στο όποιο φιλολογικό υπόβαθρό της, προσπαθεί να «φιλοκαλήσει μετ’ ευτελείας και να φιλοσοφήσει άνευ…» και να διαμορφώσει το κλίμα όπως την βολεύει.

Τίτλος του άρθρου λοιπόν «Εμπρός της Νικαριάς σκουπιδιαραίοι»! Εμφανής επιθετική, ειρωνική διακωμώδηση του πρώτου στίχου του ύμνου της Κομουνιστικής Διεθνούς. Και φυσικά δεν πρόκειται για κάποια αστοχία, ένα απλό καλαμπουράκι ρε αδερφέ, αφού «δένει» μια χαρά με τον συλλογισμό που ακολουθεί. Σύμφωνα με το κείμενο αυτό,
ο δήμαρχος Ικαρίας, και η πλειοψηφούσα στο Δήμο Λαϊκή Συσπείρωση, με τους κομουνιστές που εργάζονται στις γραμμές της, «αφού γέμισαν την Νικαριά σκουπίδια παντού, τώρα βρήκαν ότι υπεύθυνη είναι η κυβέρνηση και καλούν το λαό των Ραχών να καθαρίσει εθελοντικά τα ρέματα της Προεσπέρας για να ωριμάσουν οι συνθήκες και να ξεκινήσει η σοσιαλιστική επανάσταση που θα ανατρέψει τον καπιταλισμό…»!...

Και σ’ ένα κρεσέντο ανεξέλεγκτου αντικομουνισμού, φτάνει να ταυτίζει και να συσχετίζει έμμεσα τον Δήμο Ικαρίας,ακόμα και με το θλιβερό alter ego των δικών τους Πολάκηδων, τον Άδωνι Γεωργιάδη!...

Πέρα από αυτό, το άρθρο ξεχειλίζει από ψέματα, διαστρεβλώσεις και αποσιωπήσεις της πραγματικότητας. Φυσικό αυτό, αφού αυτή η πολιτική της συκοφαντικής εξόντωσης των πολιτικών αντιπάλων, δεν μπορεί ποτέ να έχει σχέση με την αλήθεια. Επιφυλάσσομαι όμως να αναφερθώ σε αυτό με άλλη ευκαιρία.

Κατά τα άλλα, είναι φανερό ότι το συγκεκριμένο άρθρο, είναι σχεδόν πανομοιότυπο με το προηγούμενο φεϊσμπουκικό σχόλιο που μεταφέρω πιο πάνω. Ο στόχος είναι ταυτόσημος… Οι συκοφαντίες και οι ad hominem χαρακτηρισμοί το ίδιο, κάποιοι νομίζεις ότι μπορεί και να γράφτηκαν από το ίδιο χέρι, ή γεννήθηκαν από το ίδιο μυαλό. Τα εμβόλιμα κουτσομπολίστικα του στυλ «κάποτε κάποιος έκανε αυτό» το ίδιο. Και φυσικά η συγκυρία κάνει εντύπωση. Ένα γεγονός τοπικής σημασίας (εξόρμηση στο ΧΑΔΑ Ραχών) πυροδοτεί γενικό(;) συναγερμό με ενορχηστρωμένα άρθρα και σχόλια του τύπου «αυτοί είναι κομουνιστές, ανίκανοι, ωχαδερφιστές, ψηφοθήρες, επικίνδυνοι γι’ αυτό μην τους ψηφίσετε!...»

Τι να υποθέσει κανείς λοιπόν; Κάποιοι κηρύσσουν πριν την ώρα του την έναρξη του προεκλογικού αγώνα για τις δημοτικές εκλογές; Την ώρα που , από όσο παρακολουθούμε οι περισσότεροι, η δημοτική αρχή ξεδιπλώνει ακόμα το έργο της, διευρύνοντας παράλληλα τον κύκλο των συναντήσεών της με δημότες σε Ικαρία και Αθήνα, κάτω από το γενικό σύνθημα «Έλα να μάθεις, να ρωτήσεις, να πεις…»;

Και καλά… Δικαίωμά τους είναι να ορίσουν όπως θέλουν την προεκλογική τους τακτική. Ποιος μπορεί να  επιβάλει στον άλλον, άποψη, συμπεριφορά, χαρακτήρα;

Μήπως όμως ήρθε ο καιρός να ωριμάσετε λίγο; Έχουμε βαρεθεί να ακούμε τις βρισιές, τις συκοφαντίες, τις διαστρεβλώσεις και τα ψέματα που αραδιάζετε με ρυθμούς πολυβόλου.

Μήπως ήρθε ο καιρός να μας πείτε και τις δικές σας προτάσεις; Να γίνει κάποτε ένας ώριμος δημόσιος διάλογος με στόχο το καλό του τόπου του Δήμου και όλων μας;

Λέω εγώ τώρα!...

Αλλιώς, αν επιμένετε να συνεχίσετε έτσι, το μόνο ερώτημα που μένει είναι:

Τελικά, τόσο είναι το μπόι σας; Αυτός θα είναι πάλι ο αντιπολιτευτικός σας αγώνας; Επίπεδο …δαπέδου;

Απαραίτητη διευκρίνιση: Όλα όσα αναφέρω εδώ, αφορούν σε συγκεκριμένα κείμενα και τους συντάκτες τους και όσους στοιχίζονται γύρω από αυτά, θεωρώντας ότι τους «εκφράζουν». Και δεν αφορούν γενικά στο σύνολο των μελών της αντιπολίτευσης του Δήμου, πολλοί από τους οποίους γνωρίζουν το ρόλο τους, σέβονται την άποψή τους και παλεύουν με συνέπεια για να πείσουν για την ορθότητά της, δουλεύοντας παράλληλα από τις θέσεις τους για να πάει ο Δήμος μπροστά.

Κων. Χ. Χαραλαμπίδης έγραψε
blog: Τα ημερολόγιά μου ( https://mypoliticalandhistoricaldiaries.blogspot.com/2018/11/blog-post.html)
e-mail: kostax@otenet.gr 

Τελικά ο αστυφύλακας είναι μπουζούκι; (μερικές σκέψεις περί Λογικής)

Η φωτογραφία είναι δανεισμένη από το e-book της Φιλοσοφίας της Β' τάξης Γενικού Λυκείου Πατείστε στη φωτογραφία για μεταφορά στο σύνδεσμο

Η συζήτηση στο (διαδικτυακό) καφενείο είχε ανάψει για καλά. Ο καθένας, ξεδίπλωνε το κοντό του και το μακρύ του. Επιχειρήματα ελάχιστα. Συμπέρασμα κανένα. Τόλμησα κάποια στιγμή να πω, περισσότερο για να χαλαρώσω την ένταση:

- Ωρέ παιδιά, ας μιλήσουμε για λίγο σοβαρά και λογικά. Έτσι όπως το πάτε θα αναγκαστούμε στο τέλος να παραδεχτούμε ότι αφού ο αστυφύλακας είναι όργανο και το μπουζούκι είναι όργανο, άρα ο αστυφύλακας είναι …μπουζούκι.
Η απάντηση ήρθε απρόσμενα από έναν φοιτητή στους υπολογιστές:

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ Ι.Κ.Α. ΜΕΙΖΟΝΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΄΄ Η ΕΝΟΤΗΤΑ΄΄ - ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ  Ι.Κ.Α.  ΜΕΙΖΟΝΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΄΄ Η ΕΝΟΤΗΤΑ΄΄ Αριστοτέλους 32 – Ολύμπου 77,   Τ.Κ. 546 31,   Ε.Κ.Θ.   Τηλ: 2310 237694 www.syhntaxio.blogspot.com    -- --       e-mail: suntax.ika@gmail.com

Θεσσαλονίκη  25/10/2018

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Στις 18 και 19/10/2018 πραγματοποιήθηκε το 22^ο Τακτικό Συνέδριο της Ομοσπονδίας μας. Σε αυτό πήραν μέρος 277 εκλεγμένοι αντιπρόσωποι από 97 Σωματεία της χώρας μας.

Το Συνέδριο συζήτησε για τα προβλήματα των συνταξιούχων την πορεία και δράση του συνταξιουχικού κινήματος και έκλεξε το νέο Δ.Σ, της ομοσπονδίας.

Από την εισήγηση και τις τοποθετήσεις των αντιπροσώπων αναδείχθηκαν και συζητήθηκαν όλες οι πλευρές της δράσης των συνταξιούχων  με πλούσιο προβληματισμό και με προτάσεις για όλα  τα δεινά που έχουν προξενήσει οι μέχρι τώρα αντισυνταξιουχικές, αντιλαϊκές κυβερνήσεις καθώς και η σημερινή που συνεχίζει την ολομέτωπη επίθεση στις ρημαγμένες μας συντάξεις, επιδόματα και εφάπαξ.

Το συνέδριο  ενέκρινε και επιβεβαίωσε την ορθότητα του αγώνα χωρίς αναμονές και συμβιβασμούς μέχρι τη δικαίωση των συνταξιούχων τοποθετώντας στην πρώτη γραμμή της πάλης του τα  προβλήματα τους.

Καλεί όλους τους συνταξιούχους να μαζικοποιήσουν τα Σωματεία τους να συμμετέχουν καθημερινά στον αγώνα και  στη προσπάθεια που κάνει η Ομοσπονδία για την μεγαλύτερη ανταπόκριση στις μάχες που έχουμε μπροστά μας από κοινού με την Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα (ΣΕΑ) των Συνεργαζόμενων Συνταξιουχικών Οργανώσεων που πάνω από 20 χρόνια με τις αποφάσεις της βοηθά την ανάπτυξη του διεκδικητικού κινήματος των συνταξιούχων όλων των ταμείων.

Στα πλαίσια των εκτιμήσεων του το Συνέδριο καλεί όλους τους συναδέλφους να συμμετέχουν στις επικείμενες αγωνιστικές κινητοποιήσεις του επόμενου διαστήματος, που προτείνει η ΣΕΑ: Στις 19 Νοέμβρη στη Θεσσαλονίκη όπου θα πάρουν μέρος η Θεσσαλία, Ήπειρος, Μακεδονία και Θράκη. Στις 15 Δεκέμβρη στη μεγάλη Πανελλαδική συγκέντρωση των συνταξιούχων στην Αθήνα και πορεία στο Μαξίμου συνάντηση με τον Πρωθυπουργό, για να ζητήσουμε πολιτική λύση στο ζήτημα όλων των περικοπών που έχουν γίνει απ’ όλες τις κυβερνήσεις μέχρι σήμερα στις συντάξεις μας.

Τέλος το Συνέδριο χαιρετίζει την απεργία του εργατικού κινήματος στις 14/11/2018 και καλεί όλους τους συνταξιούχους - εργαζόμενους, τα παιδιά και τα εγγόνια μας να πάρουν μέρος δυναμικά σ’ αυτή, δίνοντας έτσι μία ακόμα μαχητική απάντηση στην αντιλαϊκή – αντεργατική – αντισυνταξιουχική πολιτική της κυβέρνησης.

Για την καλύτερη ενημέρωση και οργάνωση του αγώνα μας θα πραγματοποιηθεί ευρεία σύσκεψη την Τρίτη 30 Οκτώβρη στις 11 π.μ. στην μεγάλη αίθουσα του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης (ΕΚΘ).  Θα παραβρεθεί και θα μιλήσει ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Συνταξιούχων ΙΚΑ συνάδελφος Δήμος Κουμπούρης.

                                                                               Το Δ.Σ.

Ευχαριστήρια επιστολή προς το προσωπικό του Γεν. Νοσοκομείου Ικαρίας

Ικαρία, 19-10-2018

Κύριοι,

Μετά από μια σειρά ατυχείς για μένα συγκυρίες, χρειάστηκε να νοσηλευτώ για εννιά ολόκληρες μέρες (6 έως και 15 Οκτωβρίου) στο Γενικό Νοσοκομείο Ικαρίας, στον Άγιο Κήρυκο.

Θα ήθελα από εδώ να εκφράσω τις θερμές μου ευχαριστίες και τη βαθειά μου ευγνωμοσύνη προς όλο το προσωπικό του νοσοκομείου που άμεσα ή έμμεσα ασχολήθηκε με την περίπτωσή μου. Θα ήταν δε παράλειψή μου αν δεν ανέφερα εδώ και το προσωπικό του Κέντρου Υγείας Ευδήλου, του Περιφερειακού Ιατρείου Ραχών, αλλά και τα πληρώματα των ασθενοφόρων του ΕΚΑΒ.

Δεν πρόκειται να αναφερθώ ειδικά σε ονόματα και ειδικότητες. Πέρα από τις επί μέρους εντυπώσεις, εκείνο που εγώ βίωσα και θέλω να μεταφέρω, ήταν μια συνολική εικόνα προσφοράς, κοινωνικής αλληλεγγύης και ηρωικής προσπάθειας να ξεπεραστούν τα εμπόδια από τις ιδιαίτερα αντίξοες συνθήκες.

Από τον επιστήμονα ιατρό και την εξειδικευμένη νοσηλεύτρια, μέχρι το βοηθητικό και το τεχνικό προσωπικό και μέχρι τους συμβασιούχους-«ωφελούμενους» που προσπαθούν να καλύψουν τα τεράστια κενά επάνδρωσης των τμημάτων, εκείνο που βίωσα σαν ασθενής ήταν μια ανεπιτήδευτη διάθεση προσφοράς, όχι απλά στα πλαίσια των τυπικών καθηκόντων τους, αλλά ακόμα και στο επίπεδο κάλυψης και της τελευταίας προσωπικής ανάγκης ενός ασθενή. Και πάντα με ένα μεγάλο χαμόγελο στο πρόσωπο του καθενός.

Η υπερεξηντάχρονη πορεία του Γενικού Νοσοκομείου Ικαρίας έχει διαχρονικά σημαδευτεί από δύο βασικά κοινωνικά χαρακτηριστικά: Της λαϊκής αλληλεγγύης και εθελοντικής προσφοράς, αλλά και των ηρωϊκών λαϊκών αγώνων. Χωρίς την προσφορά, τον εθελοντισμό και την αλληλεγγύη, δεν θα είχε ιδρυθεί, δεν θα είχε καταφέρει να αναβαθμίσει το επίπεδο των υπηρεσιών του σε όφελος του ικαριακού και του φουρνιώτικου λαού. Αλλά και ο ίδιος ο λαός, με επίκεντρο το νοσοκομείο του, αγωνίστηκε και συνεχίζει να αγωνίζεται για να διεκδικήσει το αναφαίρετο δικαίωμά του για δημόσια και δωρεάν υγεία για όλους και σε όλες τις βαθμίδες, που να καλύπτει τις σύγχρονες ανάγκες του.

Είναι λοιπόν μέσα σε αυτά τα πλαίσια που τα προσωπικά μου αισθήματα ευγνωμοσύνης απέναντι στο προσωπικό του νοσοκομείου συνδυάζονται και με συναισθήματα αισιοδοξίας, ότι τελικά ο αγώνας εργαζομένων και λαού μπορεί να ακυρώσει τις συνέπειες των επίσημων κυβερνητικών επιλογών που διαχρονικά κινούνται στη λογική της σχέσης κόστους/ωφέλους και που οδηγούν την καθημαγμένη δημόσια υγεία στην υποβάθμιση και την καθιστούν βορά στα νύχια των «αγορών» και της κερδοφορίας του κεφαλαίου.

Είναι μέσα σε αυτά τα πλαίσια που σε τελική ανάλυση, αποκτά περιεχόμενο και ουσία ο επίσημος ορισμός της Υγείας, όπως κοσμεί σε αφίσα έναν από τους διαδρόμους του Νοσοκομείου:

« ΥΓΕΙΑ είναι η κατάσταση ΠΛΗΡΟΥΣ  σωματικής, πνευματικής, ψυχικής και κοινωνικής ευεξίας του ατόμου και όχι η απουσία αρρώστιας ή αναπηρίας»

Για ακόμη μία φορά, παρακαλώ δεχτείτε τις ευχαριστίες μου και την απέραντη ευγνωμοσύνη μου.

Κωνσταντίνος Χ. Χαραλαμπίδης
Συνταξιούχος 

e-mail: kostax@otenet.gr
www.mypoliticalandhistoricaldiaries.blogspot.gr

Η Θεσσαλονίκη και το “μαύρο μέτωπο”

Η Θεσσαλονίκη και το “μαύρο μέτωπο”

του Σπύρου Κουζινόπουλου (https://farosthermaikou.blogspot.com/2018/09/blog-post_12.html)

H Θεσσαλονίκη, πρωτεύουσα του μακεδονικού ελληνισμού, μπορεί να έχει μακρά παράδοση αγώνων για την προάσπιση της δημοκρατίας, της πολυπολιτισμικότητας, της συναδέλφωσης των λαών και της εθνικής ανεξαρτησίας, αλλά παράλληλα έχει γράψει ιστορία με τη δράση ενός μαύρου μετώπου εθνικισμού, ρατσισμού και μισαλλοδοξίας, στη διαδρομή ενός και πλέον αιώνα.

Από τις 24 Ιουλίου του 1909, που δημιουργήθηκε από τον Αβραάμ Μπεναρόγια η «Σοσιαλιστική Εργατική Ομοσπονδία Θεσσαλονίκης», η οποία έγινε ευρύτερα γνωστή ως Φεντερασιόν και άρχισε να διεκδικεί αγωνιστικά τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας και αμοιβής των εργαζομένων, αρχίζουν να ξεφυτρώνουν και μία σειρά "λουλούδια" του παρακράτους, με την ενίσχυση των εργοδοτικών οργανώσεων αλλά και τη στήριξη του κράτους, συγκροτώντας ένα "μαύρο μέτωπο". Στόχος, η αναχαίτιση του διαρκώς αναπτυσσόμενου εργατικού κινήματος που εκδηλώνονταν κυρίως με απεργιακές και άλλες κινητοποιήσεις, οι οποίες, πέρα από τη ζημία που προκαλούσαν στα εργοδοτικά συμφέροντα, αμφισβητούσαν και την κυριαρχία του κατεστημένου της εποχής.

Όλα έδειχναν ότι τα όργανα του κράτους και οι δυνάμεις του παρακράτους έδιναν ιδιαίτερη έμφαση και ανέπτυσσαν την πιό έντονη δραστηριότητά τους στην εργατούπολη, όπως ήταν τότε, Θεσσαλονίκη, η οποία μετά τη Μικρασιατική καταστροφή αποκλήθηκε και "πρωτεύουσα των προσφύγων", λόγω της συρροής εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων στην περιοχή, πολλοί από τους οποίους πλαισιώνοντας το εργατικό δυναμικό, βιώνουν στο πετσί τους την άγρια εκμετάλλευση και ριζοσπαστικοποιούνται.

Για την αντιμετώπιση του ανερχόμενου εργατικού και αριστερού κινήματος, θα κάνει την εμφάνισή του ως αντίπαλο δέος ο ελληνικός φασισμός, που συγκροτήθηκε σαν ένα μείγμα εθνικισμού, αντισημιτισμού και αντικομμουνισμού. Μέχρι το 1928 θα εμφανιστούν στη Θεσσαλονίκη περισσότερες από δέκα αντικομμουνιστικές κι αντισημιτικές συμμορίες, ανάμεσά τους οι «Λεγεώνες Εθνικής Σωτηρίας», η «Αντικομμουνιστική Ένωση “η Πατρίς”», η «Εθνική Παμφοιτητική Ένωση», ο «Σύλλογος Εθνικιστών Φοιτητών» κ.α. Δεν είναι τυχαίο που εκείνη ακριβώς την περίοδο, το φθινόπωρο του 1931, εκδίδεται και κυκλοφορεί στην πόλη και εβδομαδιαία εφημερίδα με τίτλο “Αντικομμουνιστική” ως δημοσιογραφικό όργανο της “Αντικομμουνιστικής παρατάξεως”, η οποία είχε δημιουργήσει μάλιστα τμήματα σε πολλά χωριά του νομού, οργανώνοντας παράλληλα μια σειρά από αντισωματεία, όπως στους καπνεργάτες και τους υποδηματεργάτες για να αντιπαρατεθούν στα ελεγχόμενα από την Αριστερά σωματεία της δύναμης του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης.

Η πιό "διάσημη" από εκείνες τις οργανώσεις, ήταν ως γνωστόν η φασιστική Ε.Ε.Ε. (“Εθνική Ένωσις Ελλάς”), που εμφανίστηκε στη Θεσσαλονίκη, στην περίοδο του μεσοπολέμου και η οποία δεν προπαγάνδιζε μόνο τη φασιστική ιδεολογία, καλλιεργώντας το ρατσισμό και την ξενοφοβία, αλλά επιδίδονταν και σε αιματηρές επιθέσεις των τραμπούκων της κατά απεργιακών κινητοποιήσεων, εργατικών σωματείων και στελεχών του ΚΚΕ.

Από τα "κατορθώματα" αυτής της ακροδεξιάς και ρατσιστικής οργάνωσης, ήταν η πυρπόληση, στις 29 Ιουνίου 1931, του εβραϊκού συνοικισμού Κάμπελ, με συνέπεια το θάνατο δύο τουλάχιστον ατόμων και τον ξεσπιτωμό 300 και πλέον φτωχών Εβραίων.

Όταν μετά λίγες ημέρες ήρθε το θέμα στη Βουλή και ο αρχηγός της «Δημοκρατικής Ενώσεως» Αλέξανδρος Παπαναστασίου, κατέκρινε την κυβέρνηση Βενιζέλου για τη στήριξη που παρείχε στην Ε.Ε.Ε., εμφανίστηκαν υπέρμαχοι της, ο “προσφυγοπατέρας” υπουργός Προνοίας, Λεωνίδας Ιασωνίδης, ο Διοικητής Μακεδονίας Στ. Γονατάς και ο ίδιος ο πρωθυπουργός.

Απαντώντας στις καταγγελίες του Α. Παπαναστασίου, ο Γονατάς έπλεξε το εγκώμιο της Ε.Ε.Ε.: «ο σκοπός της οργανώσεως αυτής είναι η εξύψωσις του εθνικού φρονήματος, η τόνωσις του θρησκευτικού συναισθήματος, η εδραίωσις των θεμελίων της ελληνικής οικογένειας και η προστασία των εγχώριων προϊόντων». Ενώ ο πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος, σύμφωνα με την εφημερίδα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ της 11ης Δεκεμβρίου 1931, δικαιολογγώντας τη δράση της Ε.Ε.Ε. Είχε δηλώσει από το βήμα του κοινοβουλίου ότι “την ίδρυσιν και λειτουργίαν συνδέσμων σκοπούντων να συντάξουν την οργανωμένην κοινωνίαν κατά των ενεργειών των κομμουνιστών, την ευρίσκω απολύτως άμεμπτον”. Αν και έσπευσε λίγο μετά να συμπληρώσει ότι η Ε.Ε.Ε. δεν είναι σωματείο εθνικό αλλά εθνικιστικό και ότι “ο εθνικισμός αποτελεί την υπερβολήν του εθνισμού, η οποία οδηγεί εις καταστροφάς”.

Ενδυναμωμένοι από την πολιτική κάλυψη που τους παρέχονταν και την πλούσια οικονομική τους ενίσχυση από το Σύνδεσμο Βιομηχάνων και άλλους οικονομικούς παράγοντες της εποχής, οι ακροδεξιοί φασίστες της ΕΕΕ έφτασαν στο σημείο να πραγματοποιήσουν δυναμική εμφάνιση και στην πρωτεύουσα, κατά το πρότυπο της "πορείας προς τη Ρώμη" του Μουσολίνι. Κι έτσι στις 25 Ιουνίου 1933, ενοικιάζοντας δύο αμαξοστοιχίες, κάπου 1.500 "Χαλυβδόκρανοι", όπως αποκαλούνταν τα μέλη της οργάνωσης, κατεβαίνουν στην Αθήνα και στην τελετή υποδοχής που τους έγινε στην πλατεία Συντάγματος, μετείχαν οι υπουργοί της κυβέρνησης Τσαλδάρη Ιωάννης Ράλλης (ο μετέπειτα κουίσλιγκ κατοχικός "πρωθυπουργός") και Ταλιαδούρος. Όπως επίσης ο πρόεδρος της Γερουσίας, Γονατάς. Ενώ τους τριεψιλίτες ευλόγησε στην πλατεία Συντάγματος ο μητροπολίτης Βέροιας Πολύκαρπος.

Και επειδή σ΄αυτό τον τόπο κανείς δεν χάνεται, από την ώρα που μπει στο "λούκι" της ακροδεξιάς, να πούμε ότι δεν είναι τυχαίο που η πλειοψηφία αυτών των "Χαλυβδόκρανων", στη διάρκεια της χιτλερικής κατοχής, στελέχωσε τις παραστρατιωτικές συμμορίες του Πούλου, του Κισά-Μπατζάκ, του Δάγκουλα και άλλων αστέρων του δοσιλογισμού. Αυτοί οι τάχα θεματοφύλακες της “εθνικοφροσύνης” και του “πατριωτισμού”, όχι μόνο υπηρέτησαν τυφλά τους κατακτητές επί 3,5 χρόνια, αλλά συμμετείχαν στο "πλιάτσικο" και τη λεηλασία των εβραϊκων περιουσιών, μετά την ομαδική αποστολή των 50.000 Εβραίων της Θεσσαλονίκης στα κρεματόρια του χιτλερικού θηρίου.

Ένα από τα ακραία γεγονότα εκείνης της προπολεμικής περιόδου, χαρακτηριστικό παράδειγμα του σκοταδισμού που ενέπνεε τους θιασώτες της φασιστικής ακροδεξιάς, ήταν το κάψιμο “εν χορδαίς και οργάνοις” χιλιάδων βιβλίων μπροστά στο Λευκό Πύργο στις 16 Αυγούστου 1936, δέκα μόλις ημέρες μετά την επιβολή της δικτατορίας Μεταξά. Μεταξύ των “κομμουνιστικών”, “αναρχικών” και “ανατρεπτικών” βιβλίων που κάηκαν εκείνη τη μέρα μπροστά στον πύργο-σύμβολο της Θεσσαλονίκης, ήταν αντίτυπα της “Αντιγόνης” του Σοφοκλή  και του  «Επιτάφιου» του Περικλή, η «Ζωή εν Τάφω»  του  Στρατή Μυριβήλη, μαζί με έργα του   Πλάτωνα,   του   Θουκυδίδη  και του  Ξενοφώντα. Ενώ επίσης στην πυρά ρίχτηκαν αντίτυπα βιβλίων του  Φρόιντ, του Τζορτζ Μπέρναρντ Σο, του  Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, του  Ανδρέα Καρκαβίτσα, του  Ανατόλ Φρανς, του  Μαξίμ Γκόρκι, του  Τολστόι, του Ντοστογιέφσκι, του Γκαίτε  και πολλών άλλων, όπως περιγράφω στο τελευταίο μου βιβλίο “Μελανές κηλίδες στην ιστορία της Θεσσαλονίκης”.

Η δράση όλων αυτών των φασιστικών ακροδεξιών στοιχείων, εντάθηκε μετά το τέλος της Κατοχής και στη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου, για να χτυπηθεί το μεγαλειώδες κίνημα της Εθνικής Αντίστασης που όπως και στην υπόλοιπη χώρα είχε αναπτυχθεί και στη Θεσσαλονίκη. Η οποία, εκτός των άλλων, είχε και το προνόμιο να δημιουργηθεί εδώ, ένας μόλις μήνα μετά την είσοδο των Ναζί στην πόλη, η πρώτη σε ολόκληρη την κατεχόμενη από τους χιτλερικούς εθνικοαπελευθερωτική οργάνωση, η "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ", σαλπίζοντας το μήνυμα της αντίστασης κατά των κατακτητών.

Κάποιοι από αυτόν τον εσμό του φασισμού και της κίβδηλης "εθνικοφροσύνης", ήταν που στελέχωσαν τις παρακρατικές οργανώσεις τύπου "Καρφίτσας", οι οποίες έδρασαν στην πρωτεύουσα της ελληνικής Μακεδονίας, όταν η ηττημένη στον Εμφύλιο Αριστερά, άρχισε να σηκώνει και πάλι κεφάλι.

-Να μην ξεχνάμε ότι ο Χρήστος Βλάχος, που δολοφόνησε στις 20 Μαρτίου 1947 το ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ Γιάννη Ζεύγου, ήταν τρόφιμος της ΕΣΑ και έμμισθος πράκτορας της Ασφάλειας.

-Να μην λησμονούμε ότι ο δολοφόνος του νεολαίου στελέχους της ΕΔΑ, Στέφανου Βελδεμίρη, στις 26 ΟΚτωβρίου 1961, προπαραμονή των βουλευτικών εκλογών, ήταν αστυνομικός και μάλιστα σε διατεταγμένη υπηρεσία.

-Να θυμόμαστε πάντα ότι για τη διάπραξη της δολοφονίας του βουλευτή της Αριστεράς και μαραθωνοδρόμου της Ειρήνης, Γρηγόρη Λαμπράκη, στις 22 Μαίου 1963, είχε κινητοποιηθεί όχι μόνο ολόκληρος ο αστυνομικός μηχανισμός της Θεσσαλονίκης, αλλά και ο ακροδεξιός παρακρατικός υπόκοσμος της πόλης, που δρούσε μέσα από την οργάνωση "Καρφίτσα", μέλη της οποίας ήταν και οι δύο δολοφόνοι Σπύρος Κοτζαμάνης και Μανώλης Εμμανουηλίδης.

-Τέλος, να έχουμε κατά νου ότι οι δολοφονίες του νεολαίου αγωνιστή του αντιδικτατορικού κινήματος, Γιάννη Χαλκίδη, στις 2 Σεπτεμβρίου 1967 και του πρώην βουλευτή και ηγετικού στελέχους του ΚΚΕ, Γιώργη Τσαρουχά, στις 9 Μαίου 1968, διαπράχθηκαν στη Θεσσαλονίκη από τα ανώτατα όργανα ΚΥΠ και Ασφάλειας της χούντας, στο όνομα της οποίας ομνίουν ακόμη και σήμερα οι ακροδεξιοί νεοφασίστες των Μιχαλολιάκου, Κασιδιάρη και σία.

Δυστυχώς στις μέρες μας δραστηριοποιούνται και πάλι, σηκώνοντας κεφάλι όχι μόνο ο νεοφασισμός της “Χρυσής Αυγής” αλλά και τα κάθε είδους εθνικιστικά στοιχεία που θεωρούν πρόσφορο έδαφος το γήπεδο του υπερπατριωτισμού και της τάχα μου εθνικοφροσύνης, για να χτίσουν εκεί πολιτικές καρριέρες. Γιαυτό και είναι χρέος όλων των δημοκρατικών πολιτών, όπου κι αν ανήκουν, να φράξουν μια για πάντα το δρόμο στους νοσταλγούς του μαύρου και σκοτεινού παρελθόντος, στους νοσταλγούς της ανωμαλίας και του σκοταδισμού. 

Οι "προδότες", το διαδίκτυο και ο ...Θουκυδίδης... Μια έρευνα σχετικά με hoaxes...

  Αντί προλόγου
Όταν τελείωσα την έρευνα που ακολουθεί και ανακοίνωσα σε φίλους τα αποτελέσματά της, καθώς και την πρόθεσή μου να τα δημοσιεύσω, οι γνώμες σχεδόν όλων κινήθηκαν περίπου προς την ίδια κατεύθυνση:
- Τι τα σκαλίζεις; Βρωμάει το διαδίκτυο από τέτοια... Εσύ θα το καθαρίσεις;
- Καλά, όλοι το ξέρουν ότι αυτά τα αποφθέγματα είναι απάτες...
- Γιατί εσύ;... Γιατί τώρα;...
- Και πώς είσαι βέβαιος ότι δεν το έχει πει ο Θουκυδίδης; Μήπως κάπου κάτι σου ξέφυγε;
- Άσε τους φιλόλογους να ασχοληθούν...

Τα σχόλια αυτά με πείσμωσαν περισσότερο. Γιατί ήταν ακριβώς οι ίδιες σκέψεις που με απασχολούσαν χρόνια τώρα και που σήμερα αποτέλεσαν το κίνητρο για να ξεκινήσω. Γι' αυτό το λόγο και επειδή προβλέπω ότι  θα υπάρξουν κάποιοι από όσους διαβάσουν που θα κάνουν τα ίδια σχόλια, θεωρώ σκόπιμο να δώσω κάποιες εξηγήσεις.