Showing posts with label ιστορία. Show all posts
Showing posts with label ιστορία. Show all posts

Saturday, 1 February 2014

1η Φεβρουαρίου 1943: Το τέλος της Μάχης του Στάλινγραντ...


Ένα αφιέρωμα στη μεγαλύτερη μάχη όλων των πολέμων!...
Η αρχή της συντριβής του ναζισμού...

Thursday, 16 January 2014

15/1/1919: Δολοφονούνται η Ρόζα Λούξεμπουργκ και ο Καρλ Λιμπκνεχτ...

Σαν σήμερα το 1919

Τέσσερις μέρες πριν τις εκλογές για τη Γερμανική Εθνοσυνέλευση και σε συνθήκες γενικευμένης αντεπαναστατικής τρομοκρατίας που διενεργείται από το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα σε συμμαχία με την αστική τάξη, δολοφονούνται στο Βερολίνο οι κομμουνιστές ηγέτες Καρλ Λίμπκνεχτ και Ρόζα Λούξεμπουργκ.

Η σύλληψη έγινε αμέσως μετά την συντριβή του αποτυχημένου κινήματος των Σπαρτακιστών, από τα αντικομμουνιστικά τάγματα εφόδου freicorps που ενεργούσαν υπό τις εντολές της αντιδραστικής σοσιαλδημοκρατικής κυβέρνησης, για να εντραχθούν στη συνέχεια στον παραστρατιωτικό μηχανισμό του ναζιστικού κόμματος.


Saturday, 11 January 2014

Δημήτρης Τατάκης: «Δεν υπάρχουν άπαρτα φρούρια για τους κομμουνιστές!»

Στις 10 Γενάρη του 1950 δολοφονείται στη Μακρόνησο, έπειτα από άγρια βασανιστήρια που κράτησαν 33 ολόκληρες μέρες, ο κομμουνιστής Δημήτρης Τατάκης, Γενικός Γραμματέας της Ομοσπονδίας Ελληνικών Ναυτεργατικών Οργανώσεων, της θρυλικής ΟΕΝΟ.

Οι δήμιοί του έκαναν ό,τι μπορούσαν για να λυγίσουν τον Τατάκη, ώστε να αποτελέσει παράδειγμα για τους υπόλοιπους Μακρονησιώτες. Δεν τα κατάφεραν όμως. Όταν τον ρώτησαν γιατί δεν υπέγραφε την περιβόητη «δήλωση μετανοίας», ώστε να θέσει τέρμα στο μαρτύριό του, εκείνος απάντησε: «Το έκαμα για να αποδείξω πως όλα τα πλάνα της ανθρώπινης αντοχής, οι αγωνιστές τα ξεπερνάνε, όταν πιστεύουν και θέλουν. Δεν υπάρχουν άπαρτα φρούρια για τους κομμουνιστές!». Στα πλαίσια του διηγηματικού αφιερώματός του στα 60χρονα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ) ο Ριζοσπάστης δημοσίευσε την Κυριακή 17/12/2006 το παρακάτω διήγημα για τον κομμουνιστή ήρωα:


Γ. Σ.: «Δημήτρης Τατάκης»
«Ω μητέρα μου εσύ σεβαστή, κι ω εσύ που με φως γεμίζεις αιθέρα το παν, ω, για δέστε με πόσο άδικα πάσχω!»
(Από τον «Προμηθέα Δεσμώτη» του Αισχύλου)
«Πέρσι τέτοια μέρα, 16 του Δεκέμβρη, πέθαινε στις φυλακές του Μακρονησιού ο Δημήτρης Τατάκης.

Tuesday, 7 January 2014

H μηχανή του Xρόνου - Το σχέδιο (διάσωσης) Τρούμαν

«Η Ευρώπη και ειδικά η Ελλάδα, χρειάζεται ένα νέο σχέδιο Μάρσαλ για να βγει από την κρίση».
Είναι μια από τις πολλές αναλύσεις που ακούγονται στις ημέρες μας για τα πιθανά σενάρια διάσωσης της οικονομίας μας.
Ποιο είναι το Σχέδιο Μάρσαλ;
Πότε εφαρμόστηκε;
Ποιοι έδωσαν χρήματα και τι πήραν ως αντάλλαγμα;

Η εκπομπή φωτίζει όσα διαδραματίστηκαν την κρίσιμη περίοδο, μετά το Β Παγκόσμιο Πόλεμο. Τότε που η κατεστραμμένη από τους Ναζί, Ελλάδα, υπέγραφε συμφωνία με τους Αμερικανούς. Ήταν το περίφημο Δόγμα Τρούμαν,το οποίο υπήρξε ο προπομπός του σχεδίου Μάρσαλ.
Ήταν η εποχή που οι δύο νέες υπερδυνάμεις, ΗΠΑ και η Σοβιετική Ένωση, αναδύονταν στη διεθνή σκηνή και μοίραζαν τον κόσμο σε σφαίρες επιρροής,

Η «Μηχανή του χρόνου» αναλύει το δραματικό παρασκήνιο της εποχής. Τότε που ο πρόεδρος Τρούμαν με μια πομπώδη ομιλία στο Κογκρέσο, το Μάρτιο του 1947, σηματοδότησε την αποφασιστική παρέμβαση των Αμερικανών στα εσωτερικά της Ελλάδας.
Έδωσε εκατομμύρια δολάρια, άλλα όχι λευκή επιταγή. Οι πρώτοι επίτροποι εγκαταστάθηκαν στα υπουργεία και έλεγχαν την διαχείριση της βοήθειας στους Έλληνες ...Δεν εμπιστεύονταν τον κρατικό μηχανισμό και θεωρούσαν το πολιτικό σύστημα διεφθαρμένο. Πολλά χρήματα πήγαν σε επισιτιστικά προγράμματα, και ακόμη περισσότερα σε εξοπλισμό του εθνικού στρατού στο μέτωπο του εμφυλίου πολέμου.
Η Μηχανή του Χρόνου περιγράφει τις κατεστραμμένες υποδομές, την πείνα των Ελλήνων, την βοήθεια της οργάνωσης UNRRA (προπομπός της unicef), αλλά και τον παράνομο πλουτισμό των «ημετέρων» και των μαυραγοριτών, οι οποίοι πλούτισαν ακόμη και με τα χρήματα του σχεδίου Τρούμαν.

Sunday, 5 January 2014

Ψάχνοντας για το Κατίν

Όπου πρόκειται να στηθεί μια αντικομμουνιστική επίθεση, η ιστορία του Κατύν είναι από τις πρώτες που θα αναφερθούν. Είναι γεγονός ότι πολλοί άνθρωποι ξέρουν ελάχιστα γι' αυτό... Ακόμη και από όσους το αναφέρουν με περισσή ευκολία, είναι αμφίβολο αν γνωρίζουν τα βασικά γεγονότα. Πράγμα φυσικό άλλωστε, μετά από τόσες έρευνες με αντικρουόμενα συμπεράσματα. Το παρακάτω άρθρο δε διεκδικεί περγαμηνές επιστημονικής ανάλυσης, αλλά πρόκειται για μια απλή παράθεση των πληροφοριών που κυκλοφορούν σήμερα, από τις έρευνες που έχουν γίνει. Αξίζει νομίζω τον κόπο να διαβαστεί και όσο είναι δυνατό να συμπληρωθεί...
 
Με την αφορμή δύο εμπειριών που ανακίνησαν τη σκέψη γύρω από ένα μείζον ιστορικό γεγονός του 20ου αιώνα, που περιβάλλεται από ακόμα μεγαλύτερη ιδεολογική αντιπαράθεση, έγινε μια ερασιτεχνική «έρευνα» ή καλύτερα ανασκόπηση της αναζήτησης χρόνων γύρω από το ζήτημα και τα διάφορα επιχειρήματα που υποστηρίζουν τις δύο διαφορετικές εκδοχές της ιστορίας.
Πρόκειται για την υπόθεση του Κατίν, η οποία έχει χρησιμοποιηθεί όσο λίγες στην ιδεολογική αντιπαράθεση του αστικού και κομμουνιστικού στρατοπέδου, με σκοπό την απόδειξη της βαρβαρότητας του αντιπάλου.
Τα γεγονότα που λαμβάνονται ως βάση είναι το εξής ένα: η ανεύρεση δολοφονημένων Πολωνών αξιωματικών, στο δάσος του Κατίν, στην περιοχή του Σμόλενσκ. Σ’ αυτό συμφωνούν όλοι κι έτσι βοηθάει ώστε να γίνει η βάση της αναζήτησης.
Το συγκεκριμένο άρθρο βεβαίως δε διεκδικεί δάφνες επιστημονικής ιστορικής έρευνας, ούτε και είναι αυτός ο σκοπός του. Αξιοποιεί όμως τα διάφορα πορίσματα της κάθε έρευνας, τις ανακοινώσεις και τα συμπεράσματα, τα επιχειρήματα των δύο πλευρών, τα βάζει δίπλα δίπλα με σκοπό να βγει ένα συμπέρασμα από όλη αυτή τη μακρά διαδικασία που κρατάει κοντά 70 χρόνια. Οποιοσδήποτε έχει διαφορετική γνώμη πάνω στην πορεία των συλλογισμών μπορεί να την εκφράσει και η συζήτηση είναι προσδοκώμενη.

Η Ρωσική Επανάσταση του 1905


Η πορεία 140.000 εργατών προς τα χειμερινά ανάκτορα πνίγηκε στο αίμα από την τσαρική αστυνομία
Την Κυριακή 9 Γενάρη του 1905 με το παλιό ημερολόγιο (22 Γενάρη με το νέο) πάνω από 140.000 εργάτες της Πετρούπολης πορεύονταν με ειρηνική διαδήλωση προς τα Χειμερινά Ανάκτορα. Η διαδήλωση βάφτηκε στο αίμα από το στρατό και την αστυνομία. Το χτύπημα του στρατού έγινε αφορμή να αρχίσει η πρώτη επανάσταση στην τσαρική Ρωσία, στην εποχή του ιμπεριαλισμού με τα γεγονότα να εξελίσσονται σε όλη τη διάρκεια του 1905. Ηταν η πρώτη στην ιστορία της Ρωσίας επανάσταση, που ηγήθηκε η εργατική τάξη, επικεφαλής όλων των καταπιεσμένων μαζών. Το βασικό σύνθημα ήταν «κάτω ο τσάρος». Στην πρώτη γραμμή ήταν το ΣΔΕΚΡ, οι μπολσεβίκοι.Ο Λένιν, αν και στο εξωτερικό, καταπιάστηκε άμεσα με την επανάσταση, γράφοντας καθοδηγητικά άρθρα για τα επαναστατικά γεγονότα, το χαρακτήρα τους και την εξέλιξή τους.

Σήμερα, παρουσιάζουμε το άρθρο «Τα πρώτα διδάγματα». Αναδημοσιεύεται από τον 9ο τόμο των «Απάντων» του Λένιν, εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή». Η κριτική του Λένιν στην «Ισκρα», οφείλεται στο γεγονός ότι η εφημερίδα είχε ήδη περάσει στον έλεγχο των οπορτουνιστών.

Thursday, 5 December 2013

Σχόλιο με αφορμή ένα άρθρο για τον Δεκέμβρη του 44...


Προχτές, δημοσιεύθηκε στο ενικός ένα άρθρο του Νίκου Μπογιόπουλου  με τίτλο "Δεκέμβρης 44". Το άρθρο μπορεί να το βρεί κανείς εδώ. 
Όπως θα περίμενε κανείς, ξεσηκώθηκαν συντονισμένα οι φασίστες και φασίζοντες προσπαθώντας με τις γνωστές εμετικές αντιδραστικές μεθόδους τους να αποδομήσουν τα όσα παρέθετε ο Ν.Μ. με τον γνωστό του τρόπο. Χρειάζεται μεγάλο στομάχι και ισχυρή αυτοσυγκράτηση για να μπορέσει κανείς να διαβάσει τα σχόλιά τους, ειδικά αν δεν τους έχει μπροστά του να μπορεί να τους απαντήσει ανάλογα και να του στείλει από εκεί που ήρθαν: τις μαύρες τρύπες τους...
Εγώ πάντως το προσπάθησα με αρκετή επιτυχία. Πράγμα φυσικά που με οδήγησε τελειώνοντας στο να συντάξω το κείμενο που ακολουθεί...


Το να μελετά κανείς τα ιστορικά ντοκουμέντα για να βγάλει συμπεράσματα και διδάγματα από γεγονότα τόσο μεγάλης σημασίας για τη χώρα του, είναι υποχρέωση του κάθε πολίτη, του κάθε πατριώτη, αυτού που αγαπάει την πατρίδα του. Το να υπάρχουν διαφορετικές ερμηνείες μέσα από τη μελέτη αυτή των γεγονότων είναι αναμενόμενο και θεμιτό, όσο παραδεχόμαστε την επιστημονική αλήθεια ότι η θεώρηση της ιστορίας είναι κατά βάση υποκειμενική. Μπορούμε ακόμα να δεχτούμε και το γεγονός ότι η ιστορία γράφεται από τους νικητές, με αποτέλεσμα, στην επίσημη εκδοχή της να παρεκκλίνει σε κάποιο βαθμό από την πραγματική εικόνα των γεγονότων...
Το να επιμένει όμως κάποιος, μετά από τόσα χρόνια, να αρπάξει την πρώτη ευκαιρία που του παρουσιάζεται για να διαστρεβλώσει κατάφωρα την ιστορία, να αναπαραγάγει αποσιωπήσεις γεγονότων και κατάφωρα ψέματα, δεν είναι φυσιολογικό... Το να μην σέβεται κάποιος τα εκατέρωθεν θύματα της περιόδου εκείνης δεν μπορεί να θεωρείται θεμιτό... Το να αρνείται συνειδητά τα στοιχεία που έχουν έρθει στο φως μέχρι σήμερα και αποδεικνύουν ένα ακόμα ανοσιούργημα, μια ακόμα σειρά εγκλημάτων κατά του ελληνικού λαού και κατ' επέκταση κατά της Ελλάδας και της ανθρωπότητας, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό.

Friday, 29 November 2013

"Δίκαιος μισθός για δίκαιη εργάσιμη ημέρα..." Ένα άρθρο του Φ.Ένγκελς...

Στις 5 Αυγούστου του 1895 πεθαίνει στο Λονδίνο ο Φρήντριχ Ένγκελς, σε ηλικία 75 χρόνων, κορυφαία θεωρητικοπολιτική μορφή του παγκόσμιου εργατικού, επαναστατικού και κομμουνιστικού κινήματος. Ο Φ. Ένγκελς από κοινού με τον Κ. Μαρξ συνδιαμόρφωσαν και θεμελίωσαν την επιστημονική κοσμοθεωρία της εργατικής τάξης, αποδεικνύοντας το αναπόφευκτο, νομοτελειακό πέρασμα της κοινωνίας από τον καπιταλισμό στον κομμουνισμό.
Στα αφιερώματα για τα 118 χρόνια από το θάνατό του, ξεχωρίζει ένα πολύ καλό αφιέρωμα στη διεύθυνση www.istorika-ntokoumenta.blogspot.gr
Το αφιέρωμα περιλαμβάνει μια σύντομη βιογραφία του καθώς και δύο χαρακτηριστικά άρθρα του.
Το δεύτερο από αυτά, με τίτλο "Δίκαιος μισθός για δίκαιη εργάσιμη μέρα", το αναδημοσιεύουμε σαν ιδιαίτερα επίκαιρο ακόμα και σήμερα, καθώς εντείνονται οι αντεργατικές αναδιαρθρώσεις στον εργάσιμο χρόνο, αλλά και στη δημιουργία συνθηκών για ολοένα και φτηνότερη εργατική δύναμη. 
 Το άρθρο αυτό γράφτηκε την Πρωτομαγιά και στις 2 Μάη του 1881. Δέκα περίπου χρόνια, δηλαδή, μετά την Παρισινή Κομμούνα και 5 χρόνια πριν τα γεγονότα του Σικάγου. Είναι το πρώτο από μια σειρά άρθρα που γράφτηκαν από τον Ενγκελς για την εφημερίδα «The Labour Standart», με την οποία συνεργάστηκε από το Μάη μέχρι τον Αύγουστο του 1881. Τα άρθρα δημοσιεύονταν χωρίς υπογραφή σχεδόν κάθε βδομάδα, στη θέση του κύριου άρθρου της εφημερίδας. Ο Ενγκελς αναγκάστηκε να διακόψει τη συνεργασία του με την εφημερίδα, εξαιτίας της γενικής οπορτουνιστικής γραμμής της.

Δίκαιος μισθός για δίκαιη εργάσιμη ημέρα

Αυτό ήταν το σύνθημα του αγγλικού εργατικού κινήματος στη διάρκεια των τελευταίων πενήντα χρόνων. Αυτό το σύνθημα προσέφερε καλή υπηρεσία την περίοδο της ανόδου των τρεντ-γιούνιον, ύστερα από την κατάργηση το 1824 των αισχρών νόμων για τις ενώσεις1, προσέφερε ακόμα καλύτερη υπηρεσία την περίοδο του δοξασμένου Χαρτιστικού Κινήματος, όταν οι Αγγλοι εργάτες πορεύονταν επικεφαλής της ευρωπαϊκής εργατικής τάξης. Αλλά τα χρόνια αλλάζουν και πολλά απ' αυτά που ήταν καλά και αναγκαία πριν 50 ακόμα και 30 χρόνια, τώρα πάλιωσαν και θα είναι εξ ολοκλήρου άτοπα. Μήπως αυτό σχετίζεται και με το συγκεκριμένο παλιό, καθιερωμένο σύνθημα; Δίκαιος μισθός για δίκαιη εργάσιμη ημέρα;

Monday, 5 August 2013

Ο δικτάτορας Μεταξάς και η αλήθεια για το ΙΚΑ και το 8ωρο...


 Χτες συμπληρώθηκαν 77 χρόνια από την εγκαθίδρυση της μαύρης δικτατορίας του Μεταξά... Εδώ και μέρες, τα πρόσφατα ενεργοποιημένα κέντρα προπαγάνδας του εγχώριου κακέκτυπου του εθνικοσοσιαλισμού, με σημαιοφόρο τον "λαϊκό σύνδεσμο οπαδών χρυσαυγιτών" είχαν προειδοποιήσει με πομπώδεις ανακοινώσεις ότι δε θα άφηναν την ευκαιρία να πάει χαμένη...
Και πράγματι, με περισσή θρασύτητα και με γκαιμπελική δεξιοτεχνία, εξέδραμαν με κάθε μέσο, ηλεκτρονικό και μη, να συμπληρώσουν το έργο της διαστρέβλωσης της ιστορίας και του βιασμού της κοινής λογικής...
Έτσι είχαμε την ευκαιρία να διαβάσουμε ακόμα μια φορά για τον μεγάλο "ηγέτη", τον υπερασπιστή του ελληνικού ιδεώδους από την απειλή των "αδιόρθωτων κομμουνιστών", τον προστάτη της νεολαίας και των εργατών... Τον μεγάλο "πατερούλη" που ίδρυσε την κοινωνική ασφάλιση και το ΙΚΑ στην Ελλάδα, τον εξυγιαντή της εθνικής οικονομίας από τους ξένους δανειστές, και το μεγάλο πατριώτη που (το αποκορύφωμα της μαύρης θολούρας, σαν το μελάνι της σουπιάς) πολέμησε(sic!) το ...φασισμό και το ναζισμό!...
Η αλήθεια είναι ότι βρίσκουν έδαφος να πατήσουν... Η μέχρι σήμερα κυρίαρχη ιδεολογία, φρόντισε να διαφυλάξει την υστεροφημία ενός ακόμα από τους υπηρέτες της πλουτοκρατίας, θολώνοντας την εικόνα και τα ιστορικά γεγονότα της περιόδου, πίσω από ένα γκρίζο πέπλο αποσιωπήσεων, διαστρεβλώσεων και ψευδολογιών... Προσφιλής τακτική που εκμεταλλευόμενη τη δύναμη της, προωθεί μέσα από κάθε κανάλι διαμόρφωσης της συνείδησης του Έλληνα, και πρώτα απ' όλα μέσα από την παιδεία...
Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό και με τη σύγχυση στην οποία δικαιολογημένα βρίσκεται ο σύγχρονος Έλληνας, κάτω από το βάρος της επιθετικής αποιδεολογικοποίησης των πάντων, της άγνοιας των πραγματικών γεγονότων, του εισβολής του ατομικισμού, αλλά και των συνεπειών της οικονομικής κρίσης, τους δίνει τη δυνατότητα να νομίζουν ότι μπορούν να ψαρεύουν σε θολά νερά και να ελπίζουν ότι κάποτε θα μπορε΄σουν να υλοποιήσουν τα πιο μαύρα για τον ελληνισμό σχέδια...
Ξεχνάνε όμως ότι τα πραγματικά ιστορικά γεγονότα  παραμένουν αμείλικτος μάρτυρας... Και ξεχνάνε επίσης το γεγονός ότι η συλλογική συνείδηση του Έλληνα, όσα πλήγματα και αν δεχτεί, θα παραμείνει ελεύθερη, ασυμβίβαστη και πέρα για πέρα ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ...

Ο παρακάτω σύνδεσμος θα μεταφέρει όποιον θέλει σε ένα πραγματικά χρήσιμο άρθρο, με στοιχεία και λεπτομέρειες σχετικά με το μύθο του "φιλεργατικού" δικτάτορα... Και επιφυλάσσομαι να βρω και άλλα στοιχεία για άλλους μύθους της μαύρης αντιλαϊκής προπαγάνδας των νεο-ναζί τρωκτικών...

venceremos: Οι μεταξικοί μύθοι και ο βελούδινος εθνικισμός – τ...:

Wednesday, 10 July 2013

Περί συνδικαλισμού, συνδικαλιστών, και άλλα συναφή κωμικοτραγικά...



 
Σημείωση: το παρακάτω κείμενο, δημοσίευσα σήμερα με τη μορφή σχολίου σε σχετική ανάρτηση στο enikos.gr,  και με αφορμή την ενορχηστρωμένη αυτές τις μέρες επίθεση κατά απολυόμενων εργαζομένων και των συνδικαλιστικών τους οργάνων. Σύντομα σκοπεύω να παραθέσω και ιστορικά στοιχεία.


Κατ’ αρχήν διευκρινίζω ότι δεν πρόκειται να σταθώ απολογητής του κάθε Μπαλασόπουλου, Φωτόπουλου, Καλφαγιάννη κλπ. Ούτε και όσων τους εξέλεξαν σε αυτές τις θέσεις σαν εκπροσώπους τους ή αυτών που τους πλαισιώνουν στις όποιες κινητοποιήσεις τους… Αυτό είναι υποχρεωμένοι να το κάνουν οι ίδιοι…
Επειδή όμως κυκλοφορούν διάφοροι καλοθελητάδες,