Προχτές, δημοσιεύθηκε στο ενικός ένα άρθρο του Νίκου Μπογιόπουλου με τίτλο "Δεκέμβρης 44". Το άρθρο μπορεί να το βρεί κανείς εδώ.
Όπως θα περίμενε κανείς, ξεσηκώθηκαν συντονισμένα οι φασίστες και φασίζοντες προσπαθώντας με τις γνωστές εμετικές αντιδραστικές μεθόδους τους να αποδομήσουν τα όσα παρέθετε ο Ν.Μ. με τον γνωστό του τρόπο. Χρειάζεται μεγάλο στομάχι και ισχυρή αυτοσυγκράτηση για να μπορέσει κανείς να διαβάσει τα σχόλιά τους, ειδικά αν δεν τους έχει μπροστά του να μπορεί να τους απαντήσει ανάλογα και να του στείλει από εκεί που ήρθαν: τις μαύρες τρύπες τους...
Εγώ πάντως το προσπάθησα με αρκετή επιτυχία. Πράγμα φυσικά που με οδήγησε τελειώνοντας στο να συντάξω το κείμενο που ακολουθεί...
Το να μελετά κανείς τα ιστορικά ντοκουμέντα για να
βγάλει συμπεράσματα και διδάγματα από γεγονότα τόσο μεγάλης σημασίας για τη
χώρα του, είναι υποχρέωση του κάθε πολίτη, του κάθε πατριώτη, αυτού που αγαπάει
την πατρίδα του. Το να υπάρχουν διαφορετικές ερμηνείες μέσα από τη μελέτη αυτή
των γεγονότων είναι αναμενόμενο και θεμιτό, όσο παραδεχόμαστε την επιστημονική
αλήθεια ότι η θεώρηση της ιστορίας είναι κατά βάση υποκειμενική. Μπορούμε ακόμα
να δεχτούμε και το γεγονός ότι η ιστορία γράφεται από τους νικητές, με
αποτέλεσμα, στην επίσημη εκδοχή της να παρεκκλίνει σε κάποιο βαθμό από την
πραγματική εικόνα των γεγονότων...Το να επιμένει όμως κάποιος, μετά από τόσα χρόνια, να αρπάξει την πρώτη ευκαιρία που του παρουσιάζεται για να διαστρεβλώσει κατάφωρα την ιστορία, να αναπαραγάγει αποσιωπήσεις γεγονότων και κατάφωρα ψέματα, δεν είναι φυσιολογικό... Το να μην σέβεται κάποιος τα εκατέρωθεν θύματα της περιόδου εκείνης δεν μπορεί να θεωρείται θεμιτό... Το να αρνείται συνειδητά τα στοιχεία που έχουν έρθει στο φως μέχρι σήμερα και αποδεικνύουν ένα ακόμα ανοσιούργημα, μια ακόμα σειρά εγκλημάτων κατά του ελληνικού λαού και κατ' επέκταση κατά της Ελλάδας και της ανθρωπότητας, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό.
