ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ Ι.Κ.Α. ΜΕΙΖΟΝΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΄΄ Η ΕΝΟΤΗΤΑ΄΄ - ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ  Ι.Κ.Α.  ΜΕΙΖΟΝΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΄΄ Η ΕΝΟΤΗΤΑ΄΄ Αριστοτέλους 32 – Ολύμπου 77,   Τ.Κ. 546 31,   Ε.Κ.Θ.   Τηλ: 2310 237694 www.syhntaxio.blogspot.com    -- --       e-mail: suntax.ika@gmail.com

Θεσσαλονίκη  25/10/2018

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Στις 18 και 19/10/2018 πραγματοποιήθηκε το 22^ο Τακτικό Συνέδριο της Ομοσπονδίας μας. Σε αυτό πήραν μέρος 277 εκλεγμένοι αντιπρόσωποι από 97 Σωματεία της χώρας μας.

Το Συνέδριο συζήτησε για τα προβλήματα των συνταξιούχων την πορεία και δράση του συνταξιουχικού κινήματος και έκλεξε το νέο Δ.Σ, της ομοσπονδίας.

Από την εισήγηση και τις τοποθετήσεις των αντιπροσώπων αναδείχθηκαν και συζητήθηκαν όλες οι πλευρές της δράσης των συνταξιούχων  με πλούσιο προβληματισμό και με προτάσεις για όλα  τα δεινά που έχουν προξενήσει οι μέχρι τώρα αντισυνταξιουχικές, αντιλαϊκές κυβερνήσεις καθώς και η σημερινή που συνεχίζει την ολομέτωπη επίθεση στις ρημαγμένες μας συντάξεις, επιδόματα και εφάπαξ.

Το συνέδριο  ενέκρινε και επιβεβαίωσε την ορθότητα του αγώνα χωρίς αναμονές και συμβιβασμούς μέχρι τη δικαίωση των συνταξιούχων τοποθετώντας στην πρώτη γραμμή της πάλης του τα  προβλήματα τους.

Καλεί όλους τους συνταξιούχους να μαζικοποιήσουν τα Σωματεία τους να συμμετέχουν καθημερινά στον αγώνα και  στη προσπάθεια που κάνει η Ομοσπονδία για την μεγαλύτερη ανταπόκριση στις μάχες που έχουμε μπροστά μας από κοινού με την Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα (ΣΕΑ) των Συνεργαζόμενων Συνταξιουχικών Οργανώσεων που πάνω από 20 χρόνια με τις αποφάσεις της βοηθά την ανάπτυξη του διεκδικητικού κινήματος των συνταξιούχων όλων των ταμείων.

Στα πλαίσια των εκτιμήσεων του το Συνέδριο καλεί όλους τους συναδέλφους να συμμετέχουν στις επικείμενες αγωνιστικές κινητοποιήσεις του επόμενου διαστήματος, που προτείνει η ΣΕΑ: Στις 19 Νοέμβρη στη Θεσσαλονίκη όπου θα πάρουν μέρος η Θεσσαλία, Ήπειρος, Μακεδονία και Θράκη. Στις 15 Δεκέμβρη στη μεγάλη Πανελλαδική συγκέντρωση των συνταξιούχων στην Αθήνα και πορεία στο Μαξίμου συνάντηση με τον Πρωθυπουργό, για να ζητήσουμε πολιτική λύση στο ζήτημα όλων των περικοπών που έχουν γίνει απ’ όλες τις κυβερνήσεις μέχρι σήμερα στις συντάξεις μας.

Τέλος το Συνέδριο χαιρετίζει την απεργία του εργατικού κινήματος στις 14/11/2018 και καλεί όλους τους συνταξιούχους - εργαζόμενους, τα παιδιά και τα εγγόνια μας να πάρουν μέρος δυναμικά σ’ αυτή, δίνοντας έτσι μία ακόμα μαχητική απάντηση στην αντιλαϊκή – αντεργατική – αντισυνταξιουχική πολιτική της κυβέρνησης.

Για την καλύτερη ενημέρωση και οργάνωση του αγώνα μας θα πραγματοποιηθεί ευρεία σύσκεψη την Τρίτη 30 Οκτώβρη στις 11 π.μ. στην μεγάλη αίθουσα του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης (ΕΚΘ).  Θα παραβρεθεί και θα μιλήσει ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Συνταξιούχων ΙΚΑ συνάδελφος Δήμος Κουμπούρης.

                                                                               Το Δ.Σ.

Ευχαριστήρια επιστολή προς το προσωπικό του Γεν. Νοσοκομείου Ικαρίας

Ικαρία, 19-10-2018

Κύριοι,

Μετά από μια σειρά ατυχείς για μένα συγκυρίες, χρειάστηκε να νοσηλευτώ για εννιά ολόκληρες μέρες (6 έως και 15 Οκτωβρίου) στο Γενικό Νοσοκομείο Ικαρίας, στον Άγιο Κήρυκο.

Θα ήθελα από εδώ να εκφράσω τις θερμές μου ευχαριστίες και τη βαθειά μου ευγνωμοσύνη προς όλο το προσωπικό του νοσοκομείου που άμεσα ή έμμεσα ασχολήθηκε με την περίπτωσή μου. Θα ήταν δε παράλειψή μου αν δεν ανέφερα εδώ και το προσωπικό του Κέντρου Υγείας Ευδήλου, του Περιφερειακού Ιατρείου Ραχών, αλλά και τα πληρώματα των ασθενοφόρων του ΕΚΑΒ.

Δεν πρόκειται να αναφερθώ ειδικά σε ονόματα και ειδικότητες. Πέρα από τις επί μέρους εντυπώσεις, εκείνο που εγώ βίωσα και θέλω να μεταφέρω, ήταν μια συνολική εικόνα προσφοράς, κοινωνικής αλληλεγγύης και ηρωικής προσπάθειας να ξεπεραστούν τα εμπόδια από τις ιδιαίτερα αντίξοες συνθήκες.

Από τον επιστήμονα ιατρό και την εξειδικευμένη νοσηλεύτρια, μέχρι το βοηθητικό και το τεχνικό προσωπικό και μέχρι τους συμβασιούχους-«ωφελούμενους» που προσπαθούν να καλύψουν τα τεράστια κενά επάνδρωσης των τμημάτων, εκείνο που βίωσα σαν ασθενής ήταν μια ανεπιτήδευτη διάθεση προσφοράς, όχι απλά στα πλαίσια των τυπικών καθηκόντων τους, αλλά ακόμα και στο επίπεδο κάλυψης και της τελευταίας προσωπικής ανάγκης ενός ασθενή. Και πάντα με ένα μεγάλο χαμόγελο στο πρόσωπο του καθενός.

Η υπερεξηντάχρονη πορεία του Γενικού Νοσοκομείου Ικαρίας έχει διαχρονικά σημαδευτεί από δύο βασικά κοινωνικά χαρακτηριστικά: Της λαϊκής αλληλεγγύης και εθελοντικής προσφοράς, αλλά και των ηρωϊκών λαϊκών αγώνων. Χωρίς την προσφορά, τον εθελοντισμό και την αλληλεγγύη, δεν θα είχε ιδρυθεί, δεν θα είχε καταφέρει να αναβαθμίσει το επίπεδο των υπηρεσιών του σε όφελος του ικαριακού και του φουρνιώτικου λαού. Αλλά και ο ίδιος ο λαός, με επίκεντρο το νοσοκομείο του, αγωνίστηκε και συνεχίζει να αγωνίζεται για να διεκδικήσει το αναφαίρετο δικαίωμά του για δημόσια και δωρεάν υγεία για όλους και σε όλες τις βαθμίδες, που να καλύπτει τις σύγχρονες ανάγκες του.

Είναι λοιπόν μέσα σε αυτά τα πλαίσια που τα προσωπικά μου αισθήματα ευγνωμοσύνης απέναντι στο προσωπικό του νοσοκομείου συνδυάζονται και με συναισθήματα αισιοδοξίας, ότι τελικά ο αγώνας εργαζομένων και λαού μπορεί να ακυρώσει τις συνέπειες των επίσημων κυβερνητικών επιλογών που διαχρονικά κινούνται στη λογική της σχέσης κόστους/ωφέλους και που οδηγούν την καθημαγμένη δημόσια υγεία στην υποβάθμιση και την καθιστούν βορά στα νύχια των «αγορών» και της κερδοφορίας του κεφαλαίου.

Είναι μέσα σε αυτά τα πλαίσια που σε τελική ανάλυση, αποκτά περιεχόμενο και ουσία ο επίσημος ορισμός της Υγείας, όπως κοσμεί σε αφίσα έναν από τους διαδρόμους του Νοσοκομείου:

« ΥΓΕΙΑ είναι η κατάσταση ΠΛΗΡΟΥΣ  σωματικής, πνευματικής, ψυχικής και κοινωνικής ευεξίας του ατόμου και όχι η απουσία αρρώστιας ή αναπηρίας»

Για ακόμη μία φορά, παρακαλώ δεχτείτε τις ευχαριστίες μου και την απέραντη ευγνωμοσύνη μου.

Κωνσταντίνος Χ. Χαραλαμπίδης
Συνταξιούχος 

e-mail: kostax@otenet.gr
www.mypoliticalandhistoricaldiaries.blogspot.gr

Η Θεσσαλονίκη και το “μαύρο μέτωπο”

Η Θεσσαλονίκη και το “μαύρο μέτωπο”

του Σπύρου Κουζινόπουλου (https://farosthermaikou.blogspot.com/2018/09/blog-post_12.html)

H Θεσσαλονίκη, πρωτεύουσα του μακεδονικού ελληνισμού, μπορεί να έχει μακρά παράδοση αγώνων για την προάσπιση της δημοκρατίας, της πολυπολιτισμικότητας, της συναδέλφωσης των λαών και της εθνικής ανεξαρτησίας, αλλά παράλληλα έχει γράψει ιστορία με τη δράση ενός μαύρου μετώπου εθνικισμού, ρατσισμού και μισαλλοδοξίας, στη διαδρομή ενός και πλέον αιώνα.

Από τις 24 Ιουλίου του 1909, που δημιουργήθηκε από τον Αβραάμ Μπεναρόγια η «Σοσιαλιστική Εργατική Ομοσπονδία Θεσσαλονίκης», η οποία έγινε ευρύτερα γνωστή ως Φεντερασιόν και άρχισε να διεκδικεί αγωνιστικά τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας και αμοιβής των εργαζομένων, αρχίζουν να ξεφυτρώνουν και μία σειρά "λουλούδια" του παρακράτους, με την ενίσχυση των εργοδοτικών οργανώσεων αλλά και τη στήριξη του κράτους, συγκροτώντας ένα "μαύρο μέτωπο". Στόχος, η αναχαίτιση του διαρκώς αναπτυσσόμενου εργατικού κινήματος που εκδηλώνονταν κυρίως με απεργιακές και άλλες κινητοποιήσεις, οι οποίες, πέρα από τη ζημία που προκαλούσαν στα εργοδοτικά συμφέροντα, αμφισβητούσαν και την κυριαρχία του κατεστημένου της εποχής.

Όλα έδειχναν ότι τα όργανα του κράτους και οι δυνάμεις του παρακράτους έδιναν ιδιαίτερη έμφαση και ανέπτυσσαν την πιό έντονη δραστηριότητά τους στην εργατούπολη, όπως ήταν τότε, Θεσσαλονίκη, η οποία μετά τη Μικρασιατική καταστροφή αποκλήθηκε και "πρωτεύουσα των προσφύγων", λόγω της συρροής εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων στην περιοχή, πολλοί από τους οποίους πλαισιώνοντας το εργατικό δυναμικό, βιώνουν στο πετσί τους την άγρια εκμετάλλευση και ριζοσπαστικοποιούνται.

Για την αντιμετώπιση του ανερχόμενου εργατικού και αριστερού κινήματος, θα κάνει την εμφάνισή του ως αντίπαλο δέος ο ελληνικός φασισμός, που συγκροτήθηκε σαν ένα μείγμα εθνικισμού, αντισημιτισμού και αντικομμουνισμού. Μέχρι το 1928 θα εμφανιστούν στη Θεσσαλονίκη περισσότερες από δέκα αντικομμουνιστικές κι αντισημιτικές συμμορίες, ανάμεσά τους οι «Λεγεώνες Εθνικής Σωτηρίας», η «Αντικομμουνιστική Ένωση “η Πατρίς”», η «Εθνική Παμφοιτητική Ένωση», ο «Σύλλογος Εθνικιστών Φοιτητών» κ.α. Δεν είναι τυχαίο που εκείνη ακριβώς την περίοδο, το φθινόπωρο του 1931, εκδίδεται και κυκλοφορεί στην πόλη και εβδομαδιαία εφημερίδα με τίτλο “Αντικομμουνιστική” ως δημοσιογραφικό όργανο της “Αντικομμουνιστικής παρατάξεως”, η οποία είχε δημιουργήσει μάλιστα τμήματα σε πολλά χωριά του νομού, οργανώνοντας παράλληλα μια σειρά από αντισωματεία, όπως στους καπνεργάτες και τους υποδηματεργάτες για να αντιπαρατεθούν στα ελεγχόμενα από την Αριστερά σωματεία της δύναμης του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης.

Η πιό "διάσημη" από εκείνες τις οργανώσεις, ήταν ως γνωστόν η φασιστική Ε.Ε.Ε. (“Εθνική Ένωσις Ελλάς”), που εμφανίστηκε στη Θεσσαλονίκη, στην περίοδο του μεσοπολέμου και η οποία δεν προπαγάνδιζε μόνο τη φασιστική ιδεολογία, καλλιεργώντας το ρατσισμό και την ξενοφοβία, αλλά επιδίδονταν και σε αιματηρές επιθέσεις των τραμπούκων της κατά απεργιακών κινητοποιήσεων, εργατικών σωματείων και στελεχών του ΚΚΕ.

Από τα "κατορθώματα" αυτής της ακροδεξιάς και ρατσιστικής οργάνωσης, ήταν η πυρπόληση, στις 29 Ιουνίου 1931, του εβραϊκού συνοικισμού Κάμπελ, με συνέπεια το θάνατο δύο τουλάχιστον ατόμων και τον ξεσπιτωμό 300 και πλέον φτωχών Εβραίων.

Όταν μετά λίγες ημέρες ήρθε το θέμα στη Βουλή και ο αρχηγός της «Δημοκρατικής Ενώσεως» Αλέξανδρος Παπαναστασίου, κατέκρινε την κυβέρνηση Βενιζέλου για τη στήριξη που παρείχε στην Ε.Ε.Ε., εμφανίστηκαν υπέρμαχοι της, ο “προσφυγοπατέρας” υπουργός Προνοίας, Λεωνίδας Ιασωνίδης, ο Διοικητής Μακεδονίας Στ. Γονατάς και ο ίδιος ο πρωθυπουργός.

Απαντώντας στις καταγγελίες του Α. Παπαναστασίου, ο Γονατάς έπλεξε το εγκώμιο της Ε.Ε.Ε.: «ο σκοπός της οργανώσεως αυτής είναι η εξύψωσις του εθνικού φρονήματος, η τόνωσις του θρησκευτικού συναισθήματος, η εδραίωσις των θεμελίων της ελληνικής οικογένειας και η προστασία των εγχώριων προϊόντων». Ενώ ο πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος, σύμφωνα με την εφημερίδα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ της 11ης Δεκεμβρίου 1931, δικαιολογγώντας τη δράση της Ε.Ε.Ε. Είχε δηλώσει από το βήμα του κοινοβουλίου ότι “την ίδρυσιν και λειτουργίαν συνδέσμων σκοπούντων να συντάξουν την οργανωμένην κοινωνίαν κατά των ενεργειών των κομμουνιστών, την ευρίσκω απολύτως άμεμπτον”. Αν και έσπευσε λίγο μετά να συμπληρώσει ότι η Ε.Ε.Ε. δεν είναι σωματείο εθνικό αλλά εθνικιστικό και ότι “ο εθνικισμός αποτελεί την υπερβολήν του εθνισμού, η οποία οδηγεί εις καταστροφάς”.

Ενδυναμωμένοι από την πολιτική κάλυψη που τους παρέχονταν και την πλούσια οικονομική τους ενίσχυση από το Σύνδεσμο Βιομηχάνων και άλλους οικονομικούς παράγοντες της εποχής, οι ακροδεξιοί φασίστες της ΕΕΕ έφτασαν στο σημείο να πραγματοποιήσουν δυναμική εμφάνιση και στην πρωτεύουσα, κατά το πρότυπο της "πορείας προς τη Ρώμη" του Μουσολίνι. Κι έτσι στις 25 Ιουνίου 1933, ενοικιάζοντας δύο αμαξοστοιχίες, κάπου 1.500 "Χαλυβδόκρανοι", όπως αποκαλούνταν τα μέλη της οργάνωσης, κατεβαίνουν στην Αθήνα και στην τελετή υποδοχής που τους έγινε στην πλατεία Συντάγματος, μετείχαν οι υπουργοί της κυβέρνησης Τσαλδάρη Ιωάννης Ράλλης (ο μετέπειτα κουίσλιγκ κατοχικός "πρωθυπουργός") και Ταλιαδούρος. Όπως επίσης ο πρόεδρος της Γερουσίας, Γονατάς. Ενώ τους τριεψιλίτες ευλόγησε στην πλατεία Συντάγματος ο μητροπολίτης Βέροιας Πολύκαρπος.

Και επειδή σ΄αυτό τον τόπο κανείς δεν χάνεται, από την ώρα που μπει στο "λούκι" της ακροδεξιάς, να πούμε ότι δεν είναι τυχαίο που η πλειοψηφία αυτών των "Χαλυβδόκρανων", στη διάρκεια της χιτλερικής κατοχής, στελέχωσε τις παραστρατιωτικές συμμορίες του Πούλου, του Κισά-Μπατζάκ, του Δάγκουλα και άλλων αστέρων του δοσιλογισμού. Αυτοί οι τάχα θεματοφύλακες της “εθνικοφροσύνης” και του “πατριωτισμού”, όχι μόνο υπηρέτησαν τυφλά τους κατακτητές επί 3,5 χρόνια, αλλά συμμετείχαν στο "πλιάτσικο" και τη λεηλασία των εβραϊκων περιουσιών, μετά την ομαδική αποστολή των 50.000 Εβραίων της Θεσσαλονίκης στα κρεματόρια του χιτλερικού θηρίου.

Ένα από τα ακραία γεγονότα εκείνης της προπολεμικής περιόδου, χαρακτηριστικό παράδειγμα του σκοταδισμού που ενέπνεε τους θιασώτες της φασιστικής ακροδεξιάς, ήταν το κάψιμο “εν χορδαίς και οργάνοις” χιλιάδων βιβλίων μπροστά στο Λευκό Πύργο στις 16 Αυγούστου 1936, δέκα μόλις ημέρες μετά την επιβολή της δικτατορίας Μεταξά. Μεταξύ των “κομμουνιστικών”, “αναρχικών” και “ανατρεπτικών” βιβλίων που κάηκαν εκείνη τη μέρα μπροστά στον πύργο-σύμβολο της Θεσσαλονίκης, ήταν αντίτυπα της “Αντιγόνης” του Σοφοκλή  και του  «Επιτάφιου» του Περικλή, η «Ζωή εν Τάφω»  του  Στρατή Μυριβήλη, μαζί με έργα του   Πλάτωνα,   του   Θουκυδίδη  και του  Ξενοφώντα. Ενώ επίσης στην πυρά ρίχτηκαν αντίτυπα βιβλίων του  Φρόιντ, του Τζορτζ Μπέρναρντ Σο, του  Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, του  Ανδρέα Καρκαβίτσα, του  Ανατόλ Φρανς, του  Μαξίμ Γκόρκι, του  Τολστόι, του Ντοστογιέφσκι, του Γκαίτε  και πολλών άλλων, όπως περιγράφω στο τελευταίο μου βιβλίο “Μελανές κηλίδες στην ιστορία της Θεσσαλονίκης”.

Η δράση όλων αυτών των φασιστικών ακροδεξιών στοιχείων, εντάθηκε μετά το τέλος της Κατοχής και στη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου, για να χτυπηθεί το μεγαλειώδες κίνημα της Εθνικής Αντίστασης που όπως και στην υπόλοιπη χώρα είχε αναπτυχθεί και στη Θεσσαλονίκη. Η οποία, εκτός των άλλων, είχε και το προνόμιο να δημιουργηθεί εδώ, ένας μόλις μήνα μετά την είσοδο των Ναζί στην πόλη, η πρώτη σε ολόκληρη την κατεχόμενη από τους χιτλερικούς εθνικοαπελευθερωτική οργάνωση, η "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ", σαλπίζοντας το μήνυμα της αντίστασης κατά των κατακτητών.

Κάποιοι από αυτόν τον εσμό του φασισμού και της κίβδηλης "εθνικοφροσύνης", ήταν που στελέχωσαν τις παρακρατικές οργανώσεις τύπου "Καρφίτσας", οι οποίες έδρασαν στην πρωτεύουσα της ελληνικής Μακεδονίας, όταν η ηττημένη στον Εμφύλιο Αριστερά, άρχισε να σηκώνει και πάλι κεφάλι.

-Να μην ξεχνάμε ότι ο Χρήστος Βλάχος, που δολοφόνησε στις 20 Μαρτίου 1947 το ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ Γιάννη Ζεύγου, ήταν τρόφιμος της ΕΣΑ και έμμισθος πράκτορας της Ασφάλειας.

-Να μην λησμονούμε ότι ο δολοφόνος του νεολαίου στελέχους της ΕΔΑ, Στέφανου Βελδεμίρη, στις 26 ΟΚτωβρίου 1961, προπαραμονή των βουλευτικών εκλογών, ήταν αστυνομικός και μάλιστα σε διατεταγμένη υπηρεσία.

-Να θυμόμαστε πάντα ότι για τη διάπραξη της δολοφονίας του βουλευτή της Αριστεράς και μαραθωνοδρόμου της Ειρήνης, Γρηγόρη Λαμπράκη, στις 22 Μαίου 1963, είχε κινητοποιηθεί όχι μόνο ολόκληρος ο αστυνομικός μηχανισμός της Θεσσαλονίκης, αλλά και ο ακροδεξιός παρακρατικός υπόκοσμος της πόλης, που δρούσε μέσα από την οργάνωση "Καρφίτσα", μέλη της οποίας ήταν και οι δύο δολοφόνοι Σπύρος Κοτζαμάνης και Μανώλης Εμμανουηλίδης.

-Τέλος, να έχουμε κατά νου ότι οι δολοφονίες του νεολαίου αγωνιστή του αντιδικτατορικού κινήματος, Γιάννη Χαλκίδη, στις 2 Σεπτεμβρίου 1967 και του πρώην βουλευτή και ηγετικού στελέχους του ΚΚΕ, Γιώργη Τσαρουχά, στις 9 Μαίου 1968, διαπράχθηκαν στη Θεσσαλονίκη από τα ανώτατα όργανα ΚΥΠ και Ασφάλειας της χούντας, στο όνομα της οποίας ομνίουν ακόμη και σήμερα οι ακροδεξιοί νεοφασίστες των Μιχαλολιάκου, Κασιδιάρη και σία.

Δυστυχώς στις μέρες μας δραστηριοποιούνται και πάλι, σηκώνοντας κεφάλι όχι μόνο ο νεοφασισμός της “Χρυσής Αυγής” αλλά και τα κάθε είδους εθνικιστικά στοιχεία που θεωρούν πρόσφορο έδαφος το γήπεδο του υπερπατριωτισμού και της τάχα μου εθνικοφροσύνης, για να χτίσουν εκεί πολιτικές καρριέρες. Γιαυτό και είναι χρέος όλων των δημοκρατικών πολιτών, όπου κι αν ανήκουν, να φράξουν μια για πάντα το δρόμο στους νοσταλγούς του μαύρου και σκοτεινού παρελθόντος, στους νοσταλγούς της ανωμαλίας και του σκοταδισμού. 

Οι "προδότες", το διαδίκτυο και ο ...Θουκυδίδης... Μια έρευνα σχετικά με hoaxes...

  Αντί προλόγου
Όταν τελείωσα την έρευνα που ακολουθεί και ανακοίνωσα σε φίλους τα αποτελέσματά της, καθώς και την πρόθεσή μου να τα δημοσιεύσω, οι γνώμες σχεδόν όλων κινήθηκαν περίπου προς την ίδια κατεύθυνση:
- Τι τα σκαλίζεις; Βρωμάει το διαδίκτυο από τέτοια... Εσύ θα το καθαρίσεις;
- Καλά, όλοι το ξέρουν ότι αυτά τα αποφθέγματα είναι απάτες...
- Γιατί εσύ;... Γιατί τώρα;...
- Και πώς είσαι βέβαιος ότι δεν το έχει πει ο Θουκυδίδης; Μήπως κάπου κάτι σου ξέφυγε;
- Άσε τους φιλόλογους να ασχοληθούν...

Τα σχόλια αυτά με πείσμωσαν περισσότερο. Γιατί ήταν ακριβώς οι ίδιες σκέψεις που με απασχολούσαν χρόνια τώρα και που σήμερα αποτέλεσαν το κίνητρο για να ξεκινήσω. Γι' αυτό το λόγο και επειδή προβλέπω ότι  θα υπάρξουν κάποιοι από όσους διαβάσουν που θα κάνουν τα ίδια σχόλια, θεωρώ σκόπιμο να δώσω κάποιες εξηγήσεις.

Γκεόργκι Ντιμιτρόφ - Έκθεση για τον φασισμό στο 7ο Συνέδριο της ΚΔ - Μέρος Πρώτο: Φασισμός και εργατική τάξη

Γκεόργκι Ντιμιτρόφ

Η φασιστική επίθεση και τα καθήκοντα της Κομμουνιστικής Διεθνούς στον αγώνα της εργατικής τάξης κατά του φασισμού

Κύρια έκθεση που δόθηκε στο 7ο Παγκόσμιο Συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς

Παραδόθηκε: 2 Αυγούστου 1935

Πηγή: Γεώργιος Δημητρόφ, Επιλεγμένα Έργα Sofia Press, Σόφια, 2ος Τόμος, 1972;

Πηγή του αγγλικού κειμένου: https://www.marxists.org/reference/archive/dimitrov/works/1935/08_02.htm#s2

Μετάφραση στα ελληνικά: Κων. Χ. Χαραλαμπίδης

Προλογικό σημείωμα του μεταφραστή:
Στις μέρες μας πολύ συχνά δίνεται ο χαρακτηρισμός του φασίστα, με οποιαδήποτε αφορμή και σε οποιονδήποτε... Παράλληλα από γνωστούς νεοφασίστες και νεοναζί, ακούγεται ο ισχυρισμός "εγώ δεν είμαι φασίστας, είμαι εθνικιστής" Αλλά και απλοί ανώνυμοι υποστηριχτές φασιστικών εγκληματικών οργανώσεων συνηθίζουν να προβάλουν τον ισχυρισμό "Εγώ είμαι αντίθετος με τον φασισμό, αλλά..." Και τέλός, υπάρχουν και εκείνοι οι ανιστόρητοι και αμαθείς έως ημιμαθείς που συνηθίζουν να μιλούν για "μαύρο και κόκκινο φασισμό"...
Είναι φανερό ότι υπάρχει μια σύγχυση γύρω από τον όρο, που πολλές φορές προωθείται σκόπιμα από επίσημους κύκλους του διεθνούς ιμπεριαλισμού... Τελικά, ποιος είναι ο φασισμός; Ποιος είναι ο φασίστας; Φαίνεται ότι μια συζήτηση είναι αναγκαία για να ξεκαθαριστούν κάποιοι όροι και το ουσιαστικό περιεχόμενό τους. Σαν συμβολή σε αυτή τη συζήτηση, αποφάσισα να δημοσιεύσω το παρόν ιστορικό ντοκουμέντο που, κατά τη γνώμη μου, είναι αρκετά διαφωτιστικό και ταυτόχρονα επίκαιρο... Σήμερα δημοσιεύεται το μέρος της έκθεσης του Γκ. Δημητρόφ στο 7ο Συνέδριο της ΚΔ, με τίτλο "Φασισμός και εργατική τάξη"... Τα υπόλοιπα μέρη θα δημοσιευτούν σε εύθετο χρόνο.
Το σημαντικότερο στοιχείο πάντα κατά τη γνώμη μου, είναι ότι τοποθετεί τον φασισμό στην πραγματική ταξική του θέση, σαν την πιο βάρβαρη και αποτρόπαια μορφή άσκησης της καπιταλιστικής εξουσίας, συμβάλοντας έτσι σημαντικά στο ξεπέρασμα της σύγχυσης που προωθούν σκόπιμα και για ευνόητους λόγους διάφοροι "πολύχρωμοι" πολιτικοί και ιδεολογικοί κύκλοι του σήμερα...

Μια τελευταία διευκρίνιση:
Η όποια σχετική συζήτηση, δεν πρέπει να μετατραπεί σε μια σχολαστικού τύπου "συζήτηση για τη συζήτηση"... Όπως φαίνεται και στην εισήγηση του Γκ. Δημητρόφ, τον φασισμό τον καταπολεμούν οι κομουνιστές μέσα από την ανυποχώρητη και ασυμβίβαστη δράση τους στις γραμμές του εργατικού κινήματος και όχι μέσα από ατέρμονες συζητήσεις.

Ι. Ο φασισμός και η εργατική τάξη

Σύντροφοι, ήδη από το έκτο Συνέδριο [1928], η Κομμουνιστική Διεθνής προειδοποίησε το παγκόσμιο προλεταριάτο ότι ξεκίνησε μια νέα φασιστική επίθεση και ζήτησε αγώνα εναντίον της. Το Συνέδριο επεσήμανε ότι «σε μια περισσότερο ή λιγότερο ανεπτυγμένη μορφή, οι φασιστικές τάσεις και τα μικρόβια ενός φασιστικού κινήματος βρίσκονται σχεδόν παντού».

Ριζοσπάστης - Για το λεγόμενο «Μακεδονικό ζήτημα»

Σάββατο 26 Μάη 2018 - Κυριακή 27 Μάη 2018

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Για το λεγόμενο «Μακεδονικό ζήτημα»

Με αφορμή τις εξελίξεις σε σχέση με τη διαπραγμάτευση για το όνομα της ΠΓΔΜ και τα όσα διάφορα γράφονται για τις θέσεις του ΚΚΕ, δημοσιεύουμε αποσπάσματα από σχετικό κείμενο του ΠΓ που είχε συζητηθεί εσωκομματικά στην Οργάνωση Περιοχής της Δυτικής Μακεδονίας, το 1995

Ορισμένες ιστορικές πλευρές του ζητήματος

Οι Βαλκανικοί Πόλεμοι οδήγησαν στο μοίρασμα του γεωγραφικού χώρου της Μακεδονίας

Στην ελληνική, αλλά και στην παγκόσμια ιστοριογραφία, το «Μακεδονικό ζήτημα» αναφέρεται ως μέρος του γνωστού «Ανατολικού ζητήματος». Ομως, μεταξύ του «Ανατολικού» και του «Μακεδονικού ζητήματος» υπήρξε μια ουσιαστική διαφορά:

Το πρώτο ήταν, κυρίως, αγώνας των ευρωπαϊκών δυνάμεων για το διαμελισμό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και το μοίρασμα των οθωμανικών εδαφών ανάμεσά τους. Το δεύτερο υπήρξε ένας αδυσώπητος αγώνας, διαπλεκόμενων διεκδικήσεων, τριβών και ένοπλων αναμετρήσεων, για την προσάρτηση των εδαφών του γεωγραφικού διαμερίσματος της Μακεδονίας, μεταξύ των γειτονευομένων με αυτό, βαλκανικών κρατών, που υποκινούνταν και ενθαρρύνονταν από τις τότε μεγάλες δυνάμεις, ανάλογα με τα συμφέροντά τους.

Το 1878, με τη Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου και τις αποφάσεις του Συνεδρίου του Βερολίνου, δίπλα στα τρία βαλκανικά κράτη που υπήρχαν (Ελλάδα, Σερβία, Μαυροβούνιο), εμφανίστηκε και ένα τέταρτο, η Βουλγαρία, που τα σύνορά της εκτείνονταν από τον Δούναβη έως το Αιγαίο. Μεταξύ των τεσσάρων αυτών βαλκανικών κρατών, εξακολουθούσε και μετά το 1878 να υπάρχει μια οθωμανική ζώνη, η οποία άρχιζε από την Κωνσταντινούπολη και εκτεινόταν μέχρι την Πρέβεζα και το Δυρράχιο και χώριζε τα νεοσύστατα βαλκανικά κράτη.

Κοινή, λοιπόν, επιδίωξη και των τεσσάρων βαλκανικών κρατών ήταν η απελευθέρωση των αλύτρωτων ομοεθνών τους, που ζούσαν σ' αυτήν τη ζώνη, και η προσάρτηση αυτών των οθωμανικών εδαφών. Καθένα από αυτά τα κράτη έβλεπε με διαφορετικά κριτήρια τη σύνθεση του πληθυσμού της περιοχής: Οι Ελληνες έβλεπαν κυρίως Ελληνες, οι Βούλγαροι Βούλγαρους και οι Σέρβοι Σέρβους. Για τη δικαιολόγηση των διεκδικήσεών τους, καθένα από τα βαλκανικά κράτη χρησιμοποιούσε διάφορα επιχειρήματα ή προσχήματα.

H CIA σκηνοθετεί την επίθεση χημικών της Συρίας ενάντια σε άμαχους. Πρόσχημα για την κλιμάκωση του αμερικανοκίνητου πολέμου. Προετοιμασίες για κλιμάκωση των στρατιωτικών επιχειρήσεων;

H CIA σκηνοθετεί την επίθεση χημικών της Συρίας ενάντια σε άμαχους. Πρόσχημα για την κλιμάκωση του αμερικανοκίνητου πολέμου. Προετοιμασίες για κλιμάκωση των στρατιωτικών επιχειρήσεων;

(Από τον Πάτρικ Μάρτιν)

Global Research, 9 Απριλίου 2018

Παγκόσμια Σοσιαλιστική Ιστοσελίδα

Περιφέρεια: Μέση Ανατολή & Βόρεια Αφρική

Θέμα: Παραπληροφόρηση των μέσων μαζικής ενημέρωσης, στρατιωτικοποίηση και ΟΜΚ, Αμερικανική ατζέντα πολέμου του ΝΑΤΟ

Αναλυτική έκθεση: ΣΥΡΙΑ

Μετάφραση: Κ.Χ. Χαραλαμπίδης
(το πρωτότυπο αγγλικό κείμενο βρίσκεται εδώ)

Τα αμερικανικά ΜΜΕ άρπαξαν την ευκαιρία των κατηγοριών διαφόρων ομάδων που υποστηρίζονται από τη CIA για επίθεση με χημικά εναντίον αμάχων, για να απαιτήσουν περαιτέρω κλιμάκωση του πολέμου για αλλαγή καθεστώτος στη Συρία και ένταση στην αντιπαράθεση με τη Ρωσία.

Η κυβέρνηση της Συρίας υποστηρίζει ότι μία από τις αεροπορικές της βάσεις, στην επαρχία Homs, έχει ήδη δεχτεί πυραυλική επίθεση. Ενώ το Πεντάγωνο αρνείται ότι έχει ξεκινήσει οποιαδήποτε απεργία στη Συρία, ωστόσο, η ρητορική της διοίκησης του Trump δείχνει ότι γίνονται προετοιμασίες για ενισχυμένες στρατιωτικές επιχειρήσεις. (σημ. μετ. Το άρθρο είχε γραφτεί πριν να γίνουν γνωστές όλες οι λεπτομέρειες για την ισραηλινή επίθεση στο αεροδρόμιο της Ντούμα).

Όπως και με τους προηγούμενους ισχυρισμούς για τη χρήση χημικών όπλων, το κοινό κατακλύζεται με μη επαληθευμένα βίντεο που δείχνουν θύματα που υποφέρουν, ενώ οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι και τα ιδιωτικά ΜΜΕ, πριν από οποιαδήποτε έρευνα και χωρίς καμία τεκμηρίωση, δηλώνουν ότι η Συριακή  κυβέρνηση του Bashar al-Assad και οι ιρανοί και ρωσοι σύμμαχοι είναι ένοχοι για  εγκλήματα πολέμου.

Μέσα σε λίγα λεπτά, οι New York Times και η Washington Post κυκλοφόρησαν άρθρα που κόβουν την ανάσα και ρίχνουν το φταίξιμο για την υποτιθέμενη επίθεση στις κυβερνήσεις Συρίας και Ρωσίας. Η Γκάρντιαν δήλωνε σε ένα άρθρο ότι

«Η ανανεωμένη χρήση των χημικών όπλων από τη Συρία έναντι του λαού της το Σαββατοκύριακο είναι απαίσια και βάρβαρη».

Οι σημερινές κατηγορίες δεν είναι πιο αξιόπιστες από αυτές που προηγήθηκαν. Η επίσημη αφήγηση ότι ο Ασάντ πραγματοποίησε επίθεση αερίου στην Ανατολική Γκούτα το 2013 χρησιμοποιήθηκε για να προετοιμάσει μια τεράστια αεροπορική επίθεση των ΗΠΑ που ακυρώθηκε την τελευταία στιγμή από τη διοίκηση του Ομπάμα - μια υποχώρηση που "φόρτωσε τον Ομπάμα με μανιασμένες επιθέσεις (από τα "γεράκια" σημ. μετ.) που συνεχίζονται μέχρι σήμερα. Οι επακόλουθες έρευνες απέδειξαν ότι η επίθεση ξεκίνησε στην πραγματικότητα από υποστηριζόμενους από τις ΗΠΑ "αντάρτες" σε συνεργασία με την τουρκική κυβέρνηση.

Η εικαζόμενη επίθεση αερίου που χρησιμοποιήθηκε τον Απρίλιο του 2017 για να δικαιολογήσει τη μεγάλη επίθεση των αμερικανικών πυραύλων Κρουζ σε μια αεροπορική βάση της Συρίας είχε επίσης "στηριχτεί" στην εικασία ότι εκεί είχε προηγηθεί κυβερνητική επίθεση με χημικά κατά "ανταρτών".

Τα προηγούμενα προσχήματα για στρατιωτική κλιμάκωση είχαν επίσης σκηνοθετηθεί από τη CIA και τις "πρόξυ" δυνάμεις των ΗΠΑ στη Συρία. Η τελευταία προβοκάτσια  δεν είναι διαφορετική.

Δεν υπάρχουν αξιόπιστα στοιχεία σχετικά με την σύμφωνα με τους ισχυρισμούς επίθεση στην ανατολική πόλη Ghouta, της Douma, λίγα μίλια από την πρωτεύουσα της Συρίας. Υπάρχουν βίντεο κλιπ που δεν αποδεικνύουν τίποτα, δεδομένου ότι θα μπορούσαν να έχουν κατασκευαστεί ανά πάσα στιγμή και να έχουν υποστεί επεξεργασία για να εξυπηρετήσουν το σκοπό. Οι μοναδικοί επιτόπιοι μάρτυρες προέρχονται από τα "λευκά κράνη", τα οποία υμνούνται μεν από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ως οργανισμός διάσωσης, αλλά συνδέονται με τους αντικαθεστωτικούς "αντάρτες" και χρηματοδοτούνται σε μεγάλο βαθμό από τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Βρετανία, τη Γερμανία και άλλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Αυτό περιλαμβάνει 23 εκατομμύρια δολάρια από την αμερικανική υπηρεσία διεθνούς ανάπτυξης, ένα μακροχρόνιο ανοιχτό "μέτωπο" της CIA.

Ο Λευκός Οίκος του Τραμπ κατάγγειλε την φερόμενη θηριωδία, ενώ οι αξιωματούχοι του κάνουν τη συνήθη προειδοποίηση, πριν από κάθε στρατιωτική δράση, ότι «όλα βρίσκονται στο τραπέζι». Το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ (NSC) θα συγκληθεί τη Δευτέρα για πρώτη φορά υπό τον νέο επικεφαλής John Bolton, ο οποίος διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στον πόλεμο στο Ιράκ και υποστήριξε δημοσίως τους βομβαρδισμούς τόσο στο Ιράν όσο και στη Βόρεια Κορέα. Το NSC θα προτείνει στρατιωτικές επιλογές στον πρόεδρο.

Κάθε τέτοια ενέργεια θα φέρει μαζί της την επικείμενη απειλή ενός ευρύτερου πολέμου. Τόσο οι ιρανοί σύμβουλοι όσο και το ρωσικό στρατιωτικό προσωπικό έχουν ενσωματωθεί στις δυνάμεις της Συριακής Κυβέρνησης και θα μπορούσαν να δεχτούν πλήγματα σε οποιαδήποτε σημαντική στρατιωτική επίθεση των ΗΠΑ, προκαλώντας την κοινή γνώμη των δύο χωρών και πυροδοτώντας τον κίνδυνο αντιποίνων.

Μια ευρύτερη σύγκρουση είναι ο μόνιμος στόχος του αμερικανικού στρατιωτικού μηχανισμού. Για ένα μήνα, η παγκόσμια σκηνή κυριαρχείται από μια βρετανική-αμερικανική εκστρατεία εναντίον της Ρωσίας, με επίκεντρο την υποτιθέμενη δηλητηρίαση του βρετανικού κατασκόπου Σεργκέι Σπρίπαλ και της κόρης του Γιούλια στο Σάλισμπερι της Αγγλίας. Υπήρξε μια κλιμακούμενη εκστρατεία καταγγελιών, απελάσεις ρωσικών αξιωματούχων και προτάσεις ότι το περιστατικό ισοδυναμεί με επίθεση χημικών της Μόσχας ενάντια στη Βρετανία, δηλ. μια πράξη πολέμου.

Την περασμένη εβδομάδα, ωστόσο, η επίσημη αφήγηση της δηλητηρίασης της ρωσικής κυβέρνησης κατέρρευσε. Η Βρετανική Αρχή για τα χημικά όπλα ανακοίνωσε ότι δεν θα μπορούσε να καθορίσει την πηγή του υποτιθέμενου δηλητηρίου και ότι και οι δύο Σριπάλς αναφέρθηκαν ότι ανακάμπτουν χωρίς να ισχυρίζονται ότι είχαν δηλητηριαστεί από ένα θανατηφόρο νευρικό αέριο που κατασκευάστηκε στη Ρωσία.

Η νέα υστερία των μέσων ενημέρωσης για μια επίθεση δηλητηριωδών αερίων στη Συρία, χρησιμεύει για να εκτρέψει την προσοχή από την κατάρρευση της πρόκλησης του Skripal, προσφέροντας ένα νέο πρόσχημα για την κλιμάκωση της επίθεσης κατά της Ρωσίας.

Υπάρχει ένας πρόσθετος λόγος για την εστίαση στη Συρία. Την περασμένη εβδομάδα, ο Πρόεδρος Trump είχε αμφισβητήσει δημοσίως τη συνέχιση της αμερικανικής παρέμβασης σε αυτή τη χώρα, δεδομένων των ατασθαλιών που αντιμετώπισε η υποστηριζόμενη από τη CIA

Υπάρχει ένας πρόσθετος λόγος που εστιάζουν οι ΗΠΑ στη Συρία. Την περασμένη εβδομάδα, ο Πρόεδρος Trump είχε αμφισβητήσει δημοσίως τη συνέχιση της αμερικανικής παρέμβασης στη χώρα αυτή, δεδομένης της καταστροφής που υπέστησαν οι ισλαμιστικές δυνάμεις που υποστηρίχθηκαν από την CIA και την εδραίωση του ελέγχου των περισσότερων αστικών κέντρων της χώρας από την κυβέρνηση Assad. Αρχικά δήλωσε ότι τα αμερικανικά στρατεύματα θα φύγουν σύντομα από τη Συρία, για να αυτοαναιρεθεί μετά από έντονες πιέσεις από το Πεντάγωνο και τη CIA, το Κογκρέσο και τα ΜΜΕ. Το περιστατικό της Douma έθεσε τέρμα σε αυτή την παλινδρόμηση.

Όπως σημείωσαν οι New York Times το βράδυ της Κυριακής:

"Μέρες μετά την ανακοίνωση του Προέδρου Trump ότι θα ήθελε να αποσύρει τις αμερικανικές δυνάμεις από τη Συρία, οι δυνάμεις της Συρίας χτύπησαν ένα προάστιο της Δαμασκού με βόμβες, που οι διασώστες είπαν ότι απελευθέρωναν τοξικό αέριο. Μέσα σε λίγες ώρες, οι εικόνες νεκρών οικογενειών που κοίτονταν στα σπίτια τους απείλησαν να αλλάξουν τους υπολογισμούς του κ. Trump για τη Συρία, ενδεχομένως να τον τραβήξουν βαθύτερα σε έναν ανούσιο πόλεμο στη Μέση Ανατολή που ήλπιζε να αποφύγει ".

Η ομάδα "ανταρτών" που τώρα κατέχουν τη Douma, ανήκουν στην Οργάνωση Jaysh al-Islam, μέρος της ισλαμιστικής αντιπολίτευσης στον Assad και που περιλαμβάνει τη Συριακή Al Qaeda καθώς και τα υπολείμματα του ISIS, και έχουν κατηγορηθεί από  αξιόπιστες πηγές ότι έχουν χρησιμοποιήσει αέριο χλώριου στη διάρκεια μαχών ενάντια σε Κούρδους μαχητές και αμάχους στο Χαλέπι, το 2016. Αυτή η κατηγορία, που δόθηκε από τους Κούρδους, είχε πάρει εκτεταμένη δημοσιότητα από τη "Φωνή της Αμερικής", τον προπαγανδιστικό βραχίονα της αμερικανικής κυβέρνησης.

Υπάρχουν λίγες πιθανότητες τα συριακά αεροπλάνα να χτύπησαν έναν κρυψώνα με όπλα των "ανταρτών", προκαλώντας διαρροή αερίου. Το πιο πιθανό είναι, το δηλητηριώδες αέριο να απελευθερώθηκε σκόπιμα από τους τζιχαντιστές του Jaysh al-Islam, υπό τις εντολές των υποστηρικτών τους στη CIA, για να αποτελέσει πρόσχημα για την αμερικανική στρατιωτική επέμβαση. Υποθέτοντας βέβαια ότι οι εκθέσεις για το περιστατικό δεν κατασκευάστηκαν απλώς από τις αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών για να αναμεταδοθεί η "είδηση" από τα φερέφωνα ΜΜΕ.

Το λιγότερο πιθανό, από πολιτική άποψη, είναι ότι η κυβέρνηση Assad, ακριβώς όπως ήταν στο χείλος της τελικής νίκης στην ανατολική Ghouta μετά από περισσότερο από πέντε χρόνια πικρής μάχης, θα εξαπέλυε ξαφνικά μια επίθεση με τοξικά αέρια, η οποία δεν θα είχε στρατιωτική αξία, αλλά θα προκαλούσε μια άγρια αντίδραση από τη διοίκηση του Trump και τις άλλες δυτικές δυνάμεις. Μια δήλωση της συριακής κυβέρνησης το επισήμανε, δηλώνοντας ότι "ένας στρατός που προχωρεί γρήγορα ... δεν χρειάζεται να χρησιμοποιήσει οποιοδήποτε είδος χημικών όπλων".

Σύμφωνα με το Αλ Τζαζίρα και ρωσικές πηγές ειδήσεων, ο Jaysh al-Islam έχει εξολοθρευτεί τόσο πολύ ώστε συμφώνησε να αποσύρει εντελώς όλες τις δυνάμεις και τις οικογένειές τους από την Douma κατά τις επόμενες 48 ώρες περίπου. Σύμφωνα με πληροφορίες, ρωσικά στρατεύματα θα μεταβούν για να πάρουν τον έλεγχο της πόλης.

Το υπουργείο Εξωτερικών του Ιράν απέρριψε τις κατηγορίες των ΗΠΑ για αεροπορική επίθεση στη Douma.

"Τέτοιες αξιώσεις και ισχυρισμοί από τους Αμερικανούς και ορισμένες δυτικές χώρες δείχνουν μια νέα εκστρατεία εναντίον της συριακής κυβέρνησης και του λαού και είναι μια δικαιολογία για να αναλάβουν στρατιωτική δράση εναντίον τους", δήλωσε εκπρόσωπος στον Τύπο.

Η ρωσική κυβέρνηση κατήγγειλε την αμερικανική εκστρατεία για την υποτιθέμενη επίθεση αερίων ως πολιτική πρόκληση με στόχο να δικαιολογήσει την βαθύτερη στρατιωτική παρέμβαση των ΗΠΑ στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας.

"Η διάδοση των ψεύτικων ιστοριών σχετικά με τη χρήση χλωρίου και άλλων δηλητηριωδών ουσιών από τις κυβερνητικές δυνάμεις συνεχίζεται", ανέφερε το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών. "Προειδοποιήσαμε αρκετές φορές πρόσφατα για τους κιθνδύνους από τέτοιες επικίνδυνες προκλήσεις. Ο σκοπός μιας τέτοιας δόλιας συμπεριφοράς, που στερείται οποιασδήποτε βάσης, είναι να προστατεύει τους τρομοκράτες ... και να προσπαθεί να δικαιολογήσει μια πιθανή εισαγόμενη επιθετική χρήση δύναμης ».

Η τελευταία πρόκληση ακολουθεί ένα πολυ-φορεμένο μοτίβο, από την εποχή των ψεμάτων για τα ιρακινά "όπλα μαζικής καταστροφής" μέχρι σήμερα. Οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών δίνουν το σήμα. Η άμεση κάλυψη ξεκινά αμέσως από την καλωδιακή τηλεόραση και στη συνέχεια οι αιτήσεις για δράση πραγματοποιούνται από το Λευκό Οίκο και τους ηγέτες του Κογκρέσου, ενισχυμένες από δημοσιεύματα που έχουν γραφτεί από τα όργανα της CIA όπως οι New York Times.

Τα ξαφνικά ψέματα των μέσων ενημέρωσης συνοδεύονται από υποκρισία που κόβει την ανάσα. Οι Times, η Washington Post, η NBC, η ABC, η CBS, το CNN υπονομεύουν και καλύπτουν τις βάρβαρες πράξεις που διεξάγονται από τις αμερικανικές δυνάμεις και τους συμμάχους τους - την καταστροφή της Μοσούλης και της Ράκα, την δολοφονία από ελεύθερους σκοπευτές διαδηλωτών στη Γάζα από τον ισραηλινό στρατό, οι μαζικές δολοφονίες στην Υεμένη που διαπράχτηκαν με αμερικανική υποστήριξη από τη Σαουδική Αραβία, ακόμα και όταν ο διάδοχος του θρόνου της τιμάται με σκανδαλώδη τρόπο από την κυρίαρχη ελίτ των ΗΠΑ και η συνεχιζόμενη σφαγή στο Αφγανιστάν.

Η συντριπτική ευθύνη για τη συνεχιζόμενη σφαγή και ταλαιπωρία στη Συρία, καθώς και στο Ιράκ, στην Υεμένη και σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή, έγκειται απλά στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, ο οποίος ξεκίνησε έναν πόλεμο μετά τον άλλο με βάση ψέματα σε μια προσπάθεια να αποκτήσει τον έλεγχο της περιοχής και τους ζωτικούς ενεργειακούς πόρους της. Η προοπτική των επιθέσεων των ΗΠΑ σε απάντηση των ισχυρισμών για μια δήθεν χημική επίθεση, αναδεικνύει τον τον κίνδυνο ενός ευρύτερου πολέμου και την ανάγκη για ένα διεθνές εργατικό κίνημα εναντία στον πόλεμο, για το σοσιαλισμό.

 Οι φωτογραφίες προέρχονται από το αρχικό άρθρο.

ΠΟΣΟ «ΠΡΟΔΟΤΙΚΗ» ΗΤΑΝ Η ΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΚΚΕ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΑΜ-ΕΛΑΣ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ;

Γράφει ο Κ. Χαραλαμπίδης

Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟ 43-44 
ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ Ή ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΚΑΤΟΧΉΣ;

Την περίοδο μετά το 43-44, μπροστά στη μεγάλη άνοδο του εαμικού κινήματος και του ΚΚΕ, ολόκληρος ο μηχανισμός προπαγάνδας των Άγγλων και της ελληνικήε αστικής τάξης είχε κινητοποιηθεί στο έπακρο. Στόχοι ήταν, αφ’ ενός να ανακόψει την άνοδο αυτή μέσω της διαβολής και της συκοφάντησης των αγωνιστών και των κομουνιστών και αφ’ ετέρου να εξευρεθούν προδοτικές δυνάμεις που ήδη συνεργάζονταν ανοιχτά με τους Γερμανούς και τους Βούλγαρους και θα μπορούσαν, συνεργαζόμενες με τους άγγλους πράκτορες που δραστηριοποιούνταν σε ελληνικό έδαφος, να αποτελέσουν αντίβαρο στις λαϊκές δυνάμεις μετά την αποχώρηση των Γερμανών. Στην κατεύθυνση αυτή υπήρχαν ανοιχτές συμφωνίες και με τους Γερμανούς, οι οποίοι, ειδικά μέσα στο 44 είχαν θορυβηθεί βλέποντας τον σοβιετικό στρατό να επελαύνει νότια, φοβούμενοι μήπως αποκλειστούν στο ελληνικό έδαφος.

Η ΜΥΣΤΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΛΙΣΑΒΟΝΑΣ

Οι βασικές κατευθύνσεις είχαν αποφασιστεί στην αποκαλούμενη «μυστική συμφωνία της Λισαβόνας,