Καλέ μου συμπολίτη,
Ταλαίπωρε, βασανισμένε...
Εξοργισμένε, απελπισμένε...
Έκπληκτε, ακόμα και μετά από τόσα χρόνια...
πώς άραγε σου συνέβη αυτό το κακό...
Ταλαίπωρε, βασανισμένε...
Εξοργισμένε, απελπισμένε...
Έκπληκτε, ακόμα και μετά από τόσα χρόνια...
πώς άραγε σου συνέβη αυτό το κακό...
Ακόμα δεν έχεις καταλάβει; Ξέχασες την εποχή που υποτιμώντας τους
άλλους συμπολίτες σου που πάλευαν, έτρεχες μόνος σου να εκμεταλλευτείς
τη μεγάλη ευκαιρία να βρεθείς πρόσωπο με πρόσωπο με το δήμαρχο, το
βουλευτή, τον υπουργό, το διευθυντή ή τον τμηματάρχη;
Εκείνος σου
έδινε την κάρτα του, καλή ώρα, χαμογελώντας,